آداب نماز ( فارسي ) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٧ - فصل ششم يكى از آداب مهمّهء قرائت قرآن كه انسان را به نتايج بسيار و استفادات بىشمار نائل كند ، &#١٧١ تطبيق &#١٨٧ است

مرتبهء عاليه از احصاء اسماء كه در روايت شريفه است : انّ للَّه تسع و تسعين اسما ، من احصاها ، دخل الجنّة ، [١] تحقّق به حقيقت آنها است كه انسان را به جنّت اسمائى نائل كند .
انسان با ارتياضات قلبيّه مىتواند مظهر اسماء اللَّه و آيت كبراى الهى شود ، و وجود او وجود ربّانى ، و متصرّف در مملكت او دست جمال و جلال الهى باشد . و در حديث قريب به اين معنى است كه « همانا روح مؤمن اتّصالش به خداى تعالى شديدتر است از اتّصال شعاع شمس به آن يا به نور آن . » [٢] و در حديث صحيح وارد است كه « بنده چون با نافله به من نزديك شد ، او را دوست دارم ، و چون دوست داشتم او را ، من گوش او شوم كه با آن مىشنود و چشم او شوم كه با آن مىبيند و زبان او شوم كه با آن نطق مىكند و دست او شوم كه با آن اخذ مىكند . » [٣] و در حديث است كه علىّ عين اللَّه و يد اللَّه . [٤] إلى غير ذلك . و در حديث است كه نحن اسمائه الحسنى . [٥] و در اين خصوص شواهد عقليه و نقليه فراوان است .
بالجمله ، كسى كه بخواهد از قرآن شريف حظَّ وافر و بهرهء كافى بردارد ، بايد هر يك از آيات شريفه را با حالات خود تطبيق كند تا استفادهء كامله كند . مثلا ، در آيهء شريفه در سورهء « انفال » فرمايد : انَّما المُؤْمِنُونَ الَّذينَ اذا ذُكِرَ

[١] - « همانا خدا را نود و نه اسم است ، هر كس آنها را ياد كند وارد بهشت مىشود . » بحار الانوار ، ج ٤ ، ص ١٨٦ و ١٨٧ . .
[٢] - پاورقى ١٥٠ . .
[٣] - اصول كافى ، ج ٤ ، ص ٥٣ ، « كتاب الايمان و الكفر » ، « باب من اذى المسلمين و احتقرهم » ، حديث ٧ . .
[٤] - « در يكى از خطب امير المؤمنين آمده است : و انا عين اللَّه و لسانه الصادق و يده . . . معانى الاخبار ، ص ١٧ ، حديث ١٤ . التوحيد ، ص ٦٥ ، باب ٢٢ ، حديث ٢ . .
[٥] - « ماييم اسماء حسناى خدا . » اصول كافى ، ج ١ ، ص ١٩٦ ، « كتاب التوحيد » ، « باب النوادر » ، حديث ٤ . .