سؤال:
دخترى بعد از عقد رسمى و آشنايى با روحيات شوهر، حاضر به عروسى و رفتن به خانه همسر نشده و از دادگاه تقاضاى طلاق مىكند. در اين خلال وى از خيابان به عنف ربوده و به محلى مخفى برده مىشود.
بعد از تفحص مشخص مى شود رباينده همسر او بوده و براى اجبار وى به تمكين و تشكيل زندگى مشترك دست به چنين اقدامى زده است.
با توجه به ماده ٦٢١ قانون مجازات اسلامى كه مقرر مىدارد: هر كس به قصد مطالبه وجه يا مال يا به قصد انتقام يا به هر منظور ديگر به عنف يا تهديد يا حيله يا به هر نحو ديگر شخصا يا توسط ديگرى، شخصى را بربايد يا مخفى كند به حبس از پنج تا پانزده سال محكوم خواهد شد... بفرماييد:
الف) آيا در ايام عقد بستگى، نشوز زن صدق مىكند؟
ب) آيا اين كار شوهر جرم و مستحق تعزير شرعى است؟
ج) بر فرض لزوم تعزير، آيا گذشت دختر و خانواده اش بعد از مرافعه، مسقط تعزير خواهد بود؟
جواب:
(باسمه جلت اسمائه) الف) چنانچه تخلف شرطى از شروط ضمن عقد لازم كه تخلف آن موجب جواز

(١٣٣)