با [١] دو سكون- كه اندر ميان ايشان است. نبض خوانند. چنانكه بديد كرده آيد سپس تر [٢] و دم زدن ماننده دامن‌ [٣] زدن نبض است، و شش- خزينه هواست، [٤] بهمسايگى دل هوا را اندر [٥] شش آورد- تا دل مى‌ستاند از وى، و مى‌دهد فضله- بوى، [٦] چون هوا اندر شش گرم شود، [٧] و فضله بخار [٨] دودى بسيار گرد آيد [٩] اندر وى (پليد) شود، و بيش بكار نيايد، آن هوا را بيرون كند، و هواى ديگر بستاند تا آخر عمر [١٠] و هر دم زدنى را چند [١١] نبض بود، چندان- كه آن هوا از كار بشود- و ديگر دم‌ [١٢] بايد زدن.

پس حال اين حركت- و اين سكون‌ [١٣] مختلف ميشود [١٤] بسبب اختلاف‌

[١] - بى: جنبش را- آ،- جنبش را با اين- ج.

[٢] - بديد آيد كرد اندر پس تر- آ.

[٣] - بى: دامن- ج- د،- دم زدن باشد (ظ: مانند) ب.

[٤] - است كه- ب.

[٥] - دل چنانكه هوا را در- ج.

[٦] - از وى بستاند و فضله بوى ميدهد- ب،- از وى مى‌ستاند و فضله بوى ميدهد- ج- ظ.

[٧] - گردد- ج.

[٨] - بخارى- ب.

[٩] - گردد ب- ج،- گرداند- د.

[١٠] - بى: عمر- آ،- تازه عمر- ب- ج.

[١١] - يكى- ب- ج.

[١٢] - نشود و ديگر د- آ.

[١٣] - سكون كه- ب- ج.

[١٤] - شوند- آ.