رگشناسى - ابن سينا - الصفحة ٥٠

افزوده است.

١٢- معجم البلدان ذيل «بخارا» ج ١ ص ٥٢٢ و او وفات شيخ را در شنبه ششم شعبان دانسته، و صحيح جمعه آخر رمضان است.

١٣- تاريخ گزيده چاپ عكسى ص ٨٠٢- ٨٠٣ كه در آنجا اشتباهاً نام شيخ عبد اللّه بن حسين نوشته شده است، صاحب تاريخ گزيده شعر معروف: حجة الحق ابو على سينا الخ و مباحثه شيخ با يك نفر كناس را ايراد كرده است.

١٤- اواخر تاريخ ملل و نحل ابو الفتح شهرستانى (متوفى ٥٤٨) كه آراء فلسفى ابن سينا را بطور خلاصه بخوبى ايراد كرده است، اين كتاب بفارسى هم ترجمه شده و نسخه آن نزد نگارنده موجود است.

١٥- بحر الجواهر كه در لغات طبى است چاپ سنگى ايران باب- الالف ذيل عنوان «ابن سينا» و اين هم مطلب تازه ندارد و وفات شيخ را در جمعه اول رمضان دانسته، و گذشت كه صحيح جمعه آخر رمضان است.

١٦- خزانة الادب بغدادى ج ٤ ص ٤٦٦.

١٧- تذكرة الشعراء دولتشاه سمرقندى چاپ ليدن ١٣١٨ ص ٢٤ كه گويد شيخ بابن الرومى معروف باديب ترك معتقد بوده و بر بعض اشعار مشكله او شرح نوشته است.

و در ص ٤٩ گويد شيخ را حجة الحق گفته‌اند، و نيز پدر او ابو عبد اللّه دانشمند و حكيم بوده است ... در خوارزم هفت سال درس گفتى و از آنجا بجرجان و رى و بعد از آن بعراق عجم افتاد و بعد با وزير عماد الدوله ديلمى شد و در خطه اصفهان بمرض اسهال در گذشت و اين قطعه در حق ابو على سينا فاضلى نظم كرده است: