آثار فلسفى ابن سينا و بحث و فحص در مطالب آن، در عالم اسلام خاصّه در حوزه‌هاى علمى اهل تسنّن موج شديدى بر عليه او برخاست، تا بجايى كه سنّت فلسفى او را شومى روزگار محسوب داشتند [١] و شفاى او را شقا [٢] و خوانندگان آن را بيمار خواندند [٣] و كذب ابن سينا را حتّى در دم واپسين ياد كردند [٤] و كتاب شفا را در ملأ عام سوزاندند [٥] و وقاحت را تا جايى رساندند كه ابن سينا را از جمله مخانيث دهريّه خواندند [٦] و اين در حالى است كه در حوزه‌هاى علمى تشيّع از او با جلالت و بزرگى ياد مى‌كردند. مير داماد استرآبادى او را رئيس فلاسفة الإسلام‌ [٧]

- نيوريوك ١٩٤٨ م.)، ص ١٠٥ و همچنين مقاله آقاى دكتر يحيى مهدوى تحت عنوان: «از هزاره‌اى به هزاره ديگر» كه در مجلّه آينده سال هشتم شماره ٥، ١٣٦١ ه. ش. ص ٣٠٢- ٣٨٦ چاپ شده است.

[١] ابيات زير ناظر به همين معنى است:

قد ظهرت فى عصرنا فرقة

ظهورها شوم على العصر

لا تقتدى فى الدّين الا بما

سنّ ابن سينا و ابو نصر