زندگاني حضرت علي الهادى(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٢ - زندگى امام هادى عليه السلام

ابن سكيت پرسيد: اكنون حجّت چيست؟ امام فرمود: «عقل كه بدان كسى‌كه برخدا دروغ مى‌بندد شناخته مى‌شود ومورد تكذيب‌قرار مى‌گيرد».

شايان ذكر است كه ابن سكيت در نحو و شعر و لغت از دانشمندان بزرگ به شمار مى‌آيد. در باره كتاب منطق او گفته‌اند كه بهترين كتابى است كه علماى بغداد در زمينه لغت تأليف كرده‌اند. متوكّل كه اين دانشمند بزرگ را براى تربيت پسرانش معتز و مؤيد به كار گمارده بود، روزى از وى پرسيد: آيا در پيشگاه تو پسران من محبوب‌ترند يا حسن و حسين عليهم السلام؟ ابن سكيت پاسخ داد: به خدا قنبر، غلام على بن ابى‌طالب عليه السلام از تو و پسران تو بهتر است! متوكّل با شنيدن اين پاسخ به تركان دستور داد كه زبانش را از پس گردنش بيرون آورند. آنها نيز چنين كردند و ابن سكيت به شهادت رسيد.

٥- در يكى از روزهاى بهار، كه آسمان صاف و هوا گرم بود، مردم در يكى از مناسبتهاى رسمى بالباسهاى تابستانى از خانه‌هاى خود بيرون آمدند. امام هادى عليه السلام نيز با پوشيدن جامه‌اى زمستانى از خانه بيرون آمد. چون به ميان صحرا رسيدند، ابرى پر باران ظاهر شد و بارانى سخت باريدن گرفت و هيچ كس جز امام هادى از شرّ باران و گل در امان نماند.

بدين وسيله بسيارى از مردم به سوى او و دانش حضرتش راهنمايى شدند.

اين گونه بود كه آن‌حضرت عليه السلام مى‌كوشيد خود را با محيط ناگوار عصر متوكّل هماهنگ سازد تا بتواند از موقعيّت مثبتى كه در جهت مصلحت دعوت الهى براى او فراهم مى‌آيد، بهره‌بردارى كند و اين كار البته با