«چون ابو جعفر (امام جواد) درگذشت از خانه‌ام بيرون نيامدم تا آنكه دانستم سران طايفه (شيعه) نزد محمّد بن فرج الرخجى كه از اصحاب موثق امام رضا و امام جواد و وكيل امام هادى بود گرد آمده در باره امر (امامت) به رايزنى مى‌پردازند». [١]

اين روايت بيانگر آن است كه شيعيان در آن روزگار مجالسى داشتند كه در آنها در باره امور بسيار مهم به گفتگو و رايزنى مى‌نشستند. يكى از اين امور مهم، شناخت امام و بيعت با او و پذيرفتن دستوراتش بوده است. آنان پس از وفات امام جواد عليه السلام، به خاطر وجود اخبار صحيحى كه در دست داشتند، بر امامت امام هادى اجماع كردند. در پايان اين روايت آمده است: همه كسانى كه در آن مجلس بودند به امامت امام هادى تسليم شدند.

شيخ مفيد همچنين مى‌افزايد: «اخبار در اين باره بسيار فراوان است بطورى كه اگر بخواهيم همه اين اخبار را در اينجا بيان كنيم كتاب طولانى‌

[١] - چنان كه گفته شد اين حديث مفصل است و ما تنها به نقل قسمتى كه در اينجا ضرورى مى‌نمود پرداختيم. بحار الانوار، ج ٥٠، ص ١٢٠.