زندگاني حضرت علي الهادى(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٥ - فضايل و كرامات

فتح گويد: او همچنان در سجده بود تا آنكه شب به سر رسيد.

كرامتهايى كه اينك براى شما بازگو مى‌كنيم به لطف همين ارتباط استوار ميان امام و پروردگارش بوده است.

پيروان امام عليه السلام از دانشمندان ربّانى و مجاهدان صابر، نيز همانند او، خدا را به اخلاص مى‌پرستيدند و خداوند هم پاداش كردار صالح آنان را تباه نمى‌كند و آنان را در دنيا، همچون آخرت، يارى مى‌رساند كه خود فرموده است.

(وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌ عَزِيزٌ) [١]

و باز فرموه است:

(وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ) [٢]

بدينسان خواهيم ديد كه چگونه امام مؤمنان را دعا مى‌كند و خدا چگونه دعايش را در حق آنان اجابت مى‌فرمايد.

يونس نقاش، يكى از دوستان امام است كه توفيق خدمتگزارى به امام را يافت. روزى لرزان خدمت آن‌حضرت آمد و گفت: سرورم! تو را سفارش مى‌كنم كه در حق خانواده‌ام نيكى كنيد امام عليه السلام پرسيد: چه خبر است؟ گفت: خيال فرار دارم. امام لبخند زنان پرسيد: چرا؟ گفت:

موسى بن بغا، نگين بى ارزشى براى من فرستاد كه بر آن نقشى بنگارم.

موقع نقاشى اين نگين دو قسمت شد و فردا وعده اوست كه نگين را بگيرد،


[١] - سوره حج، آيه ٤٠.

[٢] - سوره طلاق، آيه ٣.