امام رضا عليه السلام ٥٥ سال داشت امّا هنوز صاحب فرزند نشده بود. از همين رو شايعاتى از سوى سران و مبلّغان فرقه واقفيه كه معتقد به غيبت امام موسى كاظم بودند و مى‌گفتند كه او پس از خود به امامت هيچ امامى وصيّت نكرده است، نشر مى‌يافت مبنى بر اينكه امام رضا عقيم است و او را فرزندى نيست و اين عيبى آشكار در رهبرى دينى به شمار مى‌آيد. بنابر چنين انديشه‌اى امام رضا عليه السلام واقعاً امام نبود. حتّى يكى از اين افراد نامه‌اى به امام نگاشت و در آن گفت:

تو چگونه امام هستى در حالى كه فرزندى ندارى؟!

امام رضا در پاسخ به اين شخص فرمود: تو از كجا مى‌دانى كه من فرزندى ندارم؟ به خدا قسم روزها و شبها سپرى نمى‌شود تا آنكه خداوند مرا فرزند ذكورى عنايت فرمايد كه حق و باطل را از هم جدا مى‌سازد. [١]

همچنين يكى از ياران وى به آن‌حضرت عرض كرد: امام پس از تو كيست؟ آن‌حضرت فرمود: فرزندم. سپس گفت: آيا كسى كه فرزند ندارد جرأت آن را دارد كه بگويد فرزندم؟

راوى اين حديث گويد: چند روزى سپرى نشده بود كه امام جواد، به دنيا آمد. [٢]

همچنين ابن قيام واسطى، كه جزو فرقه واقفيه بود و امامت حضرت‌

[١] - بحارالانوار، ج ٥٠، ص ٢٢.

[٢] - بحارالانوار، ج ٥٠، ص ٢٢.