كميت‌بن زيد اسدى به جرم سرودن مرثيه براى زيدبن على بن حسين نمونه‌اى از اين واقعيت است. [١]
فعاليتها و اقدامات گروهها و تيره‌هاى مختلف بنى‌هاشم همچون علويان (زيديان، بنى‌الحسن و بنى‌الحسين) و بنى‌عباس تا پايان حكومت امويان ادامه داشت تا آنكه بنى‌عباس توانستند با سوء استفاده از جايگاه خاندان پيامبر در ميان مردم، با فريب مردم ناراضى از حكومت بنى‌اميه در سال ١٣٢ هجرى‌ [٢] امويان را ساقط و خود تا سال ٦٥٦ هجرى‌ [٣] حكومت را در اختيار گيرند.
افزون بر اينان سلسله‌هاى هاشمى تبار ديگرى چون فاطميان، ادريسيان و علويان همزمان با عباسيان در مصر، مراكش و طبرستان حكومت كردند.
جايگاه و شأن بنى‌هاشم در جهان اسلام‌
با توجه به اهميت و رشد جايگاه هاشم بن عبدمناف و اقدامات مثبت فرزندش عبدالمطلب، بنى‌هاشم در ميان عرب داراى شأن والايى گرديد. اگرچه اين جايگاه در مقاطعى كه به آن اشاره شد با افول شديدى مواجه گرديد؛ ولى با ظهور اسلام و بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله از ميان بنى‌هاشم موجبات رشد اين تيره بيش از گذشته فراهم شد و در اين ميان اقدامات مخالفان در برابر بنى‌هاشم نيز هيچ‌گاه نتوانست نتايج مورد نظر آنان را فراهم كند. قرار گرفتن بنى‌هاشم در صدر ديوان عمر و اختصاص يافتن سهمى افزون از ساير مسلمانان به بنى‌هاشم‌ [٤] در اين ديوان و همچنين سروده شدن اشعارى در وصف اين خاندان همچون «هاشميات» كميت بن زيد اسدى‌ [٥] در دوره حكومت بنى‌اميه (بزرگ‌ترين دشمن بنى‌هاشم) از شواهد رشد ارزشى اين خاندان پس از رحلت پيامبر است.
با گسترش فتوحات و حضور مسلمانان و شيعيان هوادار حكومت بنى‌هاشم در

[١] . الاغانى، ج ١٧، ص ٦
[٢] . تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٣٤٦؛ تاريخطبرى، ج ٤، ص ٣٤٣- ٣٤٤؛ التنبيه والاشراف، ص ٢٩٢
[٣] . الاعلام، ج ٤، ص ١٤٠؛ البدايةوالنهايه، ج ١٣، ص ١٧١
[٤] . الطبقات، ابن سعد، ج ٣، ص ٢٢٤؛ فتوحالبلدان، ج ٣، ص ٥٥٥- ٥٥٦؛ تاريخ طبرى، ج ٢، ص ٥٧٠
[٥] . سلسله مؤلفات، ج ١٢، ص ٢٧٢،«الاختصاص»؛ الامالى، ج ١، ص ٤٣- ٤٨؛ اختيار معرفة الرجال، ج ٢، ص ٤٦٨