اذان گفتن بنى‌جذيمه اشاره كرده‌اند كه اين امر با توجه به مناسباتى كه با قريش داشتند بعيد به نظر مى‌رسد، به ويژه با در نظر گرفتن اين موضوع كه تا پيش از فتح مكه بنى‌جذيمه در صلح حديبيه از جمله قبايلى بودند كه با قريش همراهى كرده، با آنان همپيمان شدند.
اعزام خالد به سوى ايشان در كمتر از يك ماه پس از فتح مكه صورت گرفت، ازاين‌رو مسجد سازى به صورت گسترده كه اقدامى فرهنگى و نماد اسلام بود، براى جا افتادن نياز به فرصت بيشترى داشت. ضمن آنكه فرستادن سريه تبليغى از طرف پيامبر به سوى بنى جذيمه نشان از همه‌گير نشدن اسلام در ميان ايشان بود.
مفسران آيه ٩٠ نساء/ ٤ و آيات آغازين توبه/ ٩ را درباره سه تيره كنانى بنى‌ضمره (ظ بنى‌ضمره)، بنى‌مدلج (ظ بنى‌مدلج) و بنى‌جذيمه دانسته‌اند؛ اما در اينكه بنى‌جذيمه مصداق اين آيات باشند ترديد است.
فرهنگ و معارف قرآن، اعلام القرآن، ٣جلد، مؤسسة بوستان كتاب - قم، چاپ: اول، ١٣٨٥.
اعلام القرآن ؛ ج‌٣ ؛ ص٢٦٨

خداوند در آيه ٨٩ نساء/ ٤ مسلمانان را از دوستى با كافران و منافقان منع كرده و آنان را به پيكار با آن دسته از كافرانى كه بر ضدّ مسلمانان اقدام مى‌كنند فرا خوانده است؛ آنگاه در آيه ٩٠ نساء/ ٤، نبرد با قبايل و افرادى را كه با پيامبر صلى الله عليه و آله پيمان عدم تعرض داشته‌اند منع كرده و آنان را از حكم پيشين استثنا كرده است: «الَّا الَّذينَ يَصِلونَ الى‌ قَومٍ بَينَكُم وبَينَهُم ميثقٌ او جاءوكُم حَصِرَت صُدورُهُم ان يُقتِلوكُم او يُقتِلوا قَومَهُم‌/ مگر آنان كه به گروهى پيوندند كه ميان شما و ايشان پيمانى هست يا در حالى نزد شما آيند كه سينه‌هاشان از اينكه با شما يا با قوم خود پيكار كنند به تنگ آمده است». مطابق قول عكرمه اين آيه مربوط به بنى‌جذيمه است‌ [١]؛ اما مقاتل اين آيه را مربوط به پيمان خزاعه و بنى‌جذيمه و بنو مدلج و هلال بن‌عُويمِر و سُراقة بن مالك دانسته است‌ [٢]؛ همچنين ادامه آيه را كه به تنگى عرصه‌ «حَصِرَت صُدورُهُم» براى برخى قبايل اشاره دارد مربوط به بنى جذيمه دانسته است.
مفسران در تفسير و توضيح آياتى مانند آيه ياد شده كه از سويى مى‌تواند مصاديق متعددى داشته باشد و از سوى ديگر گزارشهاى تاريخى كافى براى انصراف آيه به موردى خاص وجود ندارد، دست به تعميم زده و هر آنچه از رخدادهاى تاريخى دوره پيامبر را كه مى‌توانست اين آيه آن را پوشش دهد به عنوان توضيح و مصداق آيه آورده‌اند؛ اما در گزارشهاى كتب تاريخ و سيره درباره بنى‌جذيمه گزارشى كه با آن بتوان، پيوندى ميان بنى‌جذيمه و اين آيه برقرار كرد يافت نمى‌شود و به احتمال چون اين آيه درباره قبايل كنانى ديگرى مانند بنى‌ضمره و بنى‌مدلج دانسته شده به قبيله بنى‌جذيمه كه از جمله قبايل‌

[١] . جامع‌البيان، مج ٤، ج ٥، ص ٢٦٨؛ تفسيرابن ابى حاتم، ج ٣، ص ١٠٢٧؛ تفسير جلالين، ص ٢٦٣
[٢] . تفسير مقاتل، ج ١، ص ٣٩٦