هراسى از عذاب الهى بر شيوه پيشين خويش مداومت مى‌كردند، براى همين خدا آنان را از عذاب خود برحذر مى‌دارد: «يبَنى اسرءيلَ اذكُروا نِعمَتِىَ الَّتى انعَمتُ ... و ايىَ فَارهَبون». (بقره/ ٢، ٤٠) شايد اين آيه از بنى‌اسرائيل مى‌خواهد به دليل ترس از ظالمان عهد خويش با خدا را در مخالفت با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله‌ [١] يا ارتكاب گناهان، [٢] نقض نكنند و تنها از او بترسند، چنان كه اين نكته از «ايّاىَ» كه مفيد حصر است استفاده مى‌شود؛ همچنين در آيه ديگرى بنى‌اسرائيل از عذاب روز جزا پرهيز داده شده‌اند: «واتَّقوا يَومًا لا تَجزى نَفسٌ عَن نَفسٍ شَيًا ولايُقبَلُ مِنها شَفعَةٌ ...». (بقره/ ٢، ٤٨)
٣. ايمان به وحى: ايمان به وحى الهى و نهى از انكار آن از ديگر دستورات خداوند است: «وءامِنوا بِما انزَلتُ مُصَدّقًا لِما مَعَكُم و لا تَكونوا اوَّلَ كافِرٍ بِهِ ولا تَشتَروا بِايتى ثَمَنًا قَليلًا وايىَ فَاتَّقون». (بقره/ ٢، ٤١) مفسران‌ «بِما انزَلتُ» را قرآن‌ [٣] يا نبوت موعود پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در تورات‌ [٤] دانسته‌اند. به نقل از امام باقر عليه السلام عده‌اى از علماى بنى‌اسرائيل به رغم آگاهى از بشارت تورات در اين باره براى آنكه از هداياى مردم يا كمكهاى حكومتى بهره‌مند شوند، آن را انكار كردند [٥]، بنابراين «ثمن قليل» ثمن دنيايى است كه احبار براى دستيابى به آن، آخرت خويش را فروختند؛ همچنين مفسران بر اين باورند كه با توجه به پيشى گرفتن قريش بر يهود در كفر به پيامبر و كتمان نبوت او، مراد از «لا تَكونوا اوَّلَ كافِرٍ بِهِ» مى‌تواند اول بودن در ميان اهل كتاب‌ [٦]، امام و پيشواى كافران بودن‌ [٧]، اولين كافر اهل معرفت و آگاهى‌ [٨] يا سابق بودن بر ديگران براى پيروى آنان‌ [٩] باشد. برخى نيز آيه را درباره كتمان حقانيت على عليه السلام به سبب منافع دنيوى قلمداد كرده‌اند. [١٠] كه در اين صورت‌

[١] . تفسير منسوب به امام عسكرى عليهالسلام، ج ١، ص ٢٢٧- ٢٢٨؛ تفسير ابن كثير، ج ١، ص ٨٦؛ البرهان، ج ١، ص ١٩٩
[٢] . التبيان، ج ١، ص ١٨٣؛ مجمع البيان، ج١، ص ٢٠٨
[٣] . جامع البيان، مج ١، ج ١، ص ٣٥٩؛البرهان، ج ١، ص ٢٠١؛ تفسير صدرالمتالهين، ج ٣، ص ٢١٤
[٤] . التبيان، ج ١، ص ١٨٥؛ مجمع البيان، ج١، ص ٢٠٩؛ الصافى، ج ١، ص ١٢٣- ١٢٤
[٥] . جامع البيان، مج ١، ج ١، ص ٣٦١- ٣٦٢؛مجمع البيان، ج ١، ص ٢١٠؛ تفسير صدرالمتالهين، ج ٣، ص ٢١٧
[٦] . مجمع البيان، ج ١، ص ٢١٠؛ تفسيرصدرالمتالهين، ج ٣، ص ٢١٥
[٧] . تفسير صدرالمتالهين، ج ٣، ص ٢١٥
[٨] . جامع البيان، مج ١، ج ١، ص ٣٦١؛ تفسيرصدرالمتالهين، ج ٣، ص ٢١٦
[٩] . كنزالدقايق، ج ١، ص ٣٩٧
[١٠] . ر. ك: البرهان، ج ١، ص ٢٠١؛نورالثقلين، ج ١، ص ٧٣