مسأله ٣٣٩ - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، بايد جاهائى كه باز است روى پا را و جائى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند.
مسأله ٣٤٠ - اگر در صورت يا دستها چند جبيره باشد، بايد بين آنها را بشويد و اگر جبيره‌ها در سر يا روى پاها باشد، بايد بين آنها را مسح كند و در جاهائى كه جبيره است بايد بدستور جبيره عمل نمايد.
مسأله ٣٤١ - اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نيست، بايد بدستور جبيره عمل كند و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد، و اگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد، پس اگر زخم در صورت و دستها است اطراف آن را بشويد و اگر در سر يا روى پاها است اطراف آن را مسح كند و براى جاى زخم بدستور جبيره عمل نمايد.
مسأله ٣٤٢ - اگر جاى وضو زخم و جراحت و شكستگى نيست ولى به جهت ديگرى آب براى آن ضرر، دارد بايد تيمم كند و احتياط مستحب آنست كه وضوى جبيره اى هم بگيرد.
مسأله ٣٤٣ - اگر جائى از اعضاء وضو را رگ زده است و نمىتواند آن را آب بكشد يا آب براى آن ضرر دارد، بدستور جبيره عمل كند.
مسأله ٣٤٤ - اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست، يا بقدرى مشقت دارد كه نمىشود تحمل كرد، بايد بدستور جبيره عمل كند و بنابر احتياط واجب اگر تمام يا بعض محل تيمم بى مانع باشد، تيمم هم بنمايد چنانچه گفته شد.
مسأله ٣٤٥ - غسل جبيره‌اى مثل وضوى جبيره‌اى است، و اگر ارتماسى هم بجا آورده شود صحيح است اگر چه ترتيبى بهتر است.