مسأله ١١٠٥ - اگر انسان از بچه غير مميز كه خوب و بد را نمىفهمد يا از كسى كه قصد خواندن قرآن ندارد، آيه سجده را بشنود احتياط واجب آنست كه سجده كند و همچنين است اگر از مثل نوار آيه سجده را بشنود.
مسأله ١١٠٦ - در سجده واجب قرآن بايد جاى انسان غصبى نباشد ولى لازم نيست با وضو يا غسل. و رو به قبله باشد و عورت خود را بپوشاند و بدن و جاى پيشانى او پاك باشد و نيز چيزهائى كه در لباس نماز گزار شرط مىباشد، در لباس او شرط نيست اما اگر لباس او غصبى است چنانچه سجده كردن تصرف در آن لباس باشد، سجده باطل است.
مسأله ١١٠٧ - احتياط واجب آنست كه در سجده واجب قرآن، پيشانى را بر مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد و بنابر احتياط مستحب جاهاى ديگر بدن را بدستورى كه در سجده نماز گفته شد بر زمين بگذارد.
مسأله ١١٠٨ - هر گاه در سجده واجب قرآن پيشانى را به قصد سجده به زمين بگذارد، اگر چه ذكر نگويد كافيست ولى گفتن ذكر مستحب، و مطابق با احتياط است و بهتر است بگويد: لا إله الا الله حقا حقا لا إله الا الله ايمانا و تصديقا لا إله الا الله عبودية ورقا سجدت لك يا رب تعبدا ورقا لا مستنكفا ولا مستكبرا بل انا عبد ذليل ضعيف خائف مستجير.
تشهد مسأله ١١٠٩ - در ركعت دوم تمام نمازهاى واجب و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا، بايد انسان بعد از سجده دوم بنشيند و در حال آرام بودن بدن، تشهد بخواند يعنى بگويد.
اشهد الا إله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده ورسوله اللهم