توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٢٦٦
بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصا براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصا براى ترك واجب مسافرت نكند، بايد نماز را شكسته بخواند اگر چه سفر باعث ترك واجب شود و احتياط مستحب آنست كه در اين صورت هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣٠٧ - اگر سفر او حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد، يا در زمين غصبى مسافرت كند، بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣٠٨ - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند، نمازش شكسته است.
مسأله ١٣٠٩ - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٠ - اگر براى لهو و خوش گذرانى به شكار رود، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيه معاش به شكار رود، نمازش شكسته است و اگر براى كسب و زياد كردن مال برود، احتياط واجب آنست كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند، ولى بايد روزه نگيرد.
مسأله ١٣١١ - كسى كه براى معصيت سفر كرده، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر برگشتن به اندازه مسافت شرعى باشد چنانچه توبه كرده يا برگشت سفر مستقلى باشد بايد نماز را شكسته بخواند و اگر برگشت به اندازه مسافت شرعى نيست ولى مجموع رفت و برگشت به اندازه مسافت است احتياط لازم آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣١٢ - كسى كه سفر او سفر معصيت است، اگر در بين راه از