بلكه اگر عاريه كردن يا طلب بخشش براى او سخت نيست، بايد از كسى كه لباس دارد، طلب بخشش يا عاريه نمايد.
مسأله ٨٥٣ - پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست و موجب توهين يا شهرت او مىشود حرام است ولى اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد.
مسأله ٨٥٤ - احتياط واجب آنست كه مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه نپوشد، ولى اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد.
مسأله ٨٥٥ - كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند، اگر برهنه باشد و لحاف يا تشك او نجس يا ابريشم خالص يا از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد، احتياط واجب آنست كه در نماز، خود را با آنها نپوشاند.
مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نماز گزار پاك باشد مسأله ٨٥٦ - در سه صورت اگر بدن يا لباس نماز گزار نجس باشد، نماز او صحيح است. اول - آن كه بواسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن او است، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد. دوم - آن كه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم (كه تقريبا به اندازه يك اشرفى مىشود) به خون آلوده باشد. سوم - آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند.
و در دو صورت اگر فقط لباس نماز گزار نجس باشد، نماز او صحيح است. اول - آن كه لباسهاى كوچك او مانند جوراب و عرقچين نجس باشد.
دوم - آن كه لباس زنى كه پرستار بچه است نجس شده باشد و احكام اين پنج صورت مفصلا در مسائل بعد گفته مىشود.
مسأله ٨٥٧ - اگر در بدن يا لباس نماز گزار، خون زخم يا جراحت يا