مسأله ٢٥٩٤ - حيوان حلال گوشت وحشى در صورتى با شكار كردن پاك و حلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد، بنابر اين بچه آهو كه نمىتواند فرار كند و بچه كبك كه نمىتواند پرواز نمايد، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود و اگر آهو و بچه‌اش را كه نمىتواند فرار كند، با يك تير شكار نمايند آهو حلال و بچه‌اش حرام است.
مسأله ٢٥٩٥ - حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد، اگر به خودى خود بميرد يا به غير دستور شرعى كه در صيد ماهى گفته مىشود آن را بكشند پاك است ولى گوشت آن را نمىشود خورد.
مسأله ٢٥٩٦ - حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد، مانند مار با سر بريدن حلال نمىشود ولى مرده آن پاك است چه خودش بميرد يا سرش را ببرند.
مسأله ٢٥٩٧ - سگ و خوك بواسطه سر بريدن و شكار كردن پاك نمىشوند و خوردن گوشت آنها هم حرام است و حيوان حرام گوشتى را كه درنده و گوشتخوار است مانند گرگ و پلنگ اگر بدستورى كه گفته مىشود سر ببرند، يا با تير و مانند آن شكار كنند پاك است ولى گوشت آن حلال نمىشود و اگر با سگ شكارى آن را شكار كنند، پاك شدنش هم اشكال دارد.
مسأله ٢٥٩٨ - فيل و خرس و بورزينه و موش و حيواناتى كه مانند مار و سوسمار در داخل زمين زندگى مىكنند، اگر خون جهنده داشته باشند و به خودى خود بميرند نجسند، بلكه اگر سر آنها را هم ببرند، يا آنها را شكار نمايند، پاك شدن بدنشان اشكال دارد و احتياط لازم اجتناب از آنها است.
مسأله ٢٥٩٩ - اگر از شكم حيوان زنده بچه مرده‌اى بيرون آيد، يا آن را بيرون آورند، خوردن گوشت آن حرام است.