بايد هر وقت صاحب آن پيدا شد زيادى قيمت را به او بدهد و چنانچه پيدا شدن او نا اميد شود، بايد با اجازه حاكم شرع زيادى قيمت را از طرف صاحبش صدقه بدهد و اگر احتمال دهد كفشى كه مانده مال كسى نيست كه كفش او را برده در صورتى كه قيمت آن از ٦ / ١٢ نخود نقره سكه دار كمتر باشد، مىتواند براى خود بردارد و اگر بيشتر باشد بايد تا يك سال اعلان كند و بعد از يك سال احتياطا واجب از طرف صاحبش صدقه بدهد.
مسأله ٢٥٩١ - اگر مالى را كه كمتر از ٦ / ١٢ نخود نقره سكه دار ارزش دارد پيدا كند و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگر بگذارد، چنانچه كسى آن را بردارد، براى او حلال است.
احكام سر بريدن و شكار كردن حيوانات مسأله ٢٥٩٢ - اگر حيوان حلال گوشت را بدستورى كه بعدا گفته مىشود سر ببرند - وحشى باشد يا اهلى - بعد از جان دادن، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است ولى حيوانى كه نجاستخوار شده، اگر بدستورى كه در شرع معين نموده‌اند، آن را استبراء نكرده باشند و حيوانى كه انسان با آن وطى (نزديكى) كرده بعد از سر بريدن گوشت آن حلال نيست.
مسأله ٢٥٩٣ - حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو و كبك و بز كوهى و حيوان حلال گوشتى كه اهلى بوده و بعدا وحشى شده مثل گاو و شتر اهلى كه فرار كرده و وحشى شده است، و به سهولت ذبحش ميسر نيست اگر بدستورى كه بعدا گفته مىشود آنها را شكار كنند پاك و حلال است ولى حيوان حلال گوشت اهل مانند گوسفند و مرغ خانگى و حيوان حلال گوشت وحشى كه بواسطه تربيت كردن اهلى شده است و ذبحش به سهولت ميسور است، با شكار كردن پاك و حلال نمىشود.