ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمم بجا آورده شود، غسل كند. و دستور آن مثل غسل جنابت است ولى براى نماز بايد پيش از غسل يا بعد از آن وضو هم بگيرد. و اگر پيش از غسل، وضو بگيرد بهتر است.
مسأله ٤٧٣ - بعد از آن كه از خون حيض پاك شد اگر چه غسل نكرده باشد طلاق او صحيح است و شوهرش هم مىتواند با او جماع كند و احتياط مستحب آنست كه پيش از غسل از جماع با او خوددارى نمايد اما كارهاى ديگرى كه در وقت حيض، بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مس خط قرآن تا غسل نكند بر او حلال نمىشود.
مسأله ٤٧٤ - اگر آب براى وضو و غسل، كافى نباشد و به اندازه‌اى باشد كه بتواند، يا غسل كند يا وضو بگيرد، بايد غسل كند و بدل از وضو تيمم نمايد. و اگر فقط براى وضو كافى باشد، بايد وضو بگيرد و عوض غسل تيمم نمايد و اگر براى هيچ يك از آنها آب ندارد، بايد دو تيمم كند يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو.
مسأله ٤٧٥ - نمازهاى يوميه‌اى كه در حال حيض نخوانده، قضا ندارد ولى روزه‌هاى واجب را بايد قضا نمايد.
مسأله ٤٧٦ - هر گاه وقت نماز داخل شود و بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود، بايد فورا نماز بخواند.
مسأله ٤٧٧ - اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اول وقت به اندازه خواندن يك نماز با طهارت از حدث بگذرد و حائض شود بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن نماز را بجا آورد ولى در تند خواندن و كند خواندن و چيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را بكند مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در اول ظهر نماز نخواند، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز از اول ظهر بگذرد و حائض شود و براى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافيست.