توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٥٣٢
مسأله ٢٦٦٦ - اگر نذر كند كه در هر هفته روز معينى مثلا روز جمعه را روزه بگيرد چنانچه يكى از جمعهها عيد فطر يا قربان باشد يا در روز جمعه عذر ديگرى مانند حيض براى او پيدا شود، بايد آن روز را روزه نگيرد و بايد قضاى آن را بجا آورد.
مسأله ٢٦٦٧ - اگر نذر كند كه مقدار معينى صدقه بدهد، چنانچه پيش از دادن صدقه بميرد، بايد آن مقدار را از مال او صدقه بدهند.
مسأله ٢٦٦٨ - اگر نذر كند كه به فقير معينى صدقه بدهد، نمىتواند آن را به فقير ديگر بدهد و اگر آن فقير بميرد، بنابر احتياط واجب بايد به ورثه او بدهد.
مسأله ٢٦٦٩ - اگر نذر كند كه به زيارت يكى از ائمة عليهم السلام مثلا به زيارت حضرت ابا عبد الله عليه السلام مشرف شود، چنانچه به زيارت امام ديگر برود كافى نيست و اگر بواسطه عذرى نتواند آن امام را زيارت كند، چيزى بر او واجب نيست.
مسأله ٢٦٧٠ - كسى كه نذر كرده زيارت برود و غسل زيارت و نماز آن را نذر نكرده، لازم نيست آنها را بجا آورد.
مسأله ٢٦٧١ - اگر براى حرم يكى از ائمه عليهم السلام يا امامزادگان چيزى نذر كند، بايد آن را در تعمير و روشنائى و فرش حرم و مانند اينها مصرف كند، يا به زوار و خدام آنان بدهد.
مسأله ٢٦٧٢ - اگر براى خود امام عليه السلام چيزى نذر كند، چنانچه مصرف معينى را قصد كرده، بايد به همان مصرف برساند و اگر مصرف معينى را قصد نكرده بايد به فقراء و زوار بدهد، يا مسجد و مانند آن بسازد، و ثواب آن را هديه آن امام نمايد، و هم چنين است اگر چيزى را براى امامزادهاى نذر كند.
مسأله ٢٦٧٣ - گوسفندى را كه براى صدقه، يا براى يكى از ائمه