توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٤٨٢
رفتن او حرام است.
مسأله ٢٤٣٧ - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود متعه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد، يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را متعه كند، وقتى كه آن زن فهميد، اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و گر نه باطل است.
مسأله ٢٤٣٨ - اگر پدر يا جد پدرى براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نا بالغ خود در آورد كافى است. و نيز مىتواند دختر نا بالغ خود را براى محرم شدن، به عقد كسى در آورد ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده نداشته باشد.
مسأله ٢٤٣٩ - اگر پدر يا جد پدرى، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمىداند زنده است يا مرده، براى محرم شدن به عقد كسى در آورد، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود و چنانچه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد، آن دختر زنده نبوده، عقد باطل است و كسانى كه بواسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نا محرمند.
مسأله ٢٤٤٠ - اگر مرد مدت متعه زن را ببخشد، چنانچه با او نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كه قرار گذشته به او بدهد و اگر نزديكى نكرده، بايد نصف آن را بدهد.
مسأله ٢٤٤١ - مرد مىتواند زنى را كه متعه او بوده و هنوز عدهاش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد.
احكام نگاه كردن مسأله ٢٤٤٢ - نگاه كردن مرد به بدن زن نامحرم و دخترى كه نه سالش