او نزديكى كرده باشد يا نه واجب است فورا از او جدا شود و بعدا هم او را براى خود عقد نكند و چنانچه نداند كه شوهر دارد و با او ازدواج كند پس اگر دخول واقع شود آن زن بر او حرام ابدى مىشود و اگر پيش از دخول متوجه شد واجب است از او جدا شود ولى بعدا مىتواند او را براى خود عقد كند.
مسأله ٢٤١٢ - زن شوهردار اگر زنا بدهد بر شوهر خود حرام نمىشود و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، اگر مشهوره به زانيه بودن شود احتياط واجب لازم آنست كه شوهر، او را طلاق دهد و تا توبه نكند او را نگيرد ولى بايد مهرش را بدهد.
مسأله ٢٤١٣ - زنى را كه طلاق داده‌اند و زنى كه متعه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عده شوهر اول تمام بوده يا از راه غفلت يا معصيت در عده شوهر كرده، بايد به شك خود اعتنا نكند.
مسأله ٢٤١٤ - مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده بر لواط كننده حرام است اگر چه لواط كننده و لواط دهنده بالغ نباشند. ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمىشود.
مسأله ٢٤١٥ - اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج و دخول به زوجه با آن كسى لواط كند، آنان بر او حرام نمىشود و اگر بعد از عقد و پيش‌ از دخول لواط كند بنابر احتياط واجب آن زن بر او حرام مىشود.
مسأله ٢٤١٦ - اگر كسى در حال احرام كه يكى از كارهاى حج است، يا زنى ازدواج نمايد عقد او باطل است و چنانچه مىدانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر نمىتواند آن زن را براى خود عقد كند.