توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٤٤٧
مسأله ٢٢٥٢ - بايد قرار مساقات را پيش از ظاهر شدن ميوه بگذارند و اگر بعد از ظاهر شدن ميوه و پيش از رسيدن آن قرار بگذارند پس اگر كارى كه باعث زيادتى ميوه مىشود، باقى مانده باشد، معامله صحيح است و اگر نه اشكال احتياط واجب صحيح نيست دارد اگرچه احتياج بكارى مانند چيدن ميوه و نگهدارى آن داشته باشد.
مسأله ٢٢٥٣ - معامله مساقات در بوته خربزه و خيار و مانند اينها صحيح نيست.
مسأله ٢٢٥٤ - درختى كه از آب باران يا رطوبت زمين استفاده مىكند و به آبيارى احتياج ندارد، اگر به كارهاى ديگر مانند بيل زدن و كود دادن براى زياد شدن ميوه محتاج باشد، معامله مساقات در آن صحيح است.
مسأله ٢٢٥٥ - دو نفرى كه مساقات كرده اند، با رضايت يكديگر مىتوانند معامله را بهم بزنند. و نيز اگر در ضمن خواندن صيغه مساقات شرط كنند كه هر دو يا يكى از آنان حق بهم زدن معامله را داشته باشند، مطابق قرارى كه گذاشتهاند، بهم زدن معامله اشكال ندارد و اگر در معامله شرطى كنند و عملى نشود، كسى كه براى نفع او شرط كردهاند، مىتوانند معامله را بهم بزند.
مسأله ٢٢٥٦ - اگر مالك بميرد، معامله مساقات بهم نمىخورد و ورثهاش بجاى او هستند.
مسأله ٢٢٥٧ - اگر كسى كه تربيت درختها به او واگذار شده بميرد معامله مساقات باطل نمىشود پس اگر در عقد شرط نكرده باشند كه خودش آنها را تربيت كند، ورثهاش بجاى او هستند و چنانچه خودشان عمل را انجام ندهند و اجير هم نگيرند، حاكم شرع از مال ميت اجير مىگيرد و حاصل را بين ورثه ميت و مالك قسمت مىكند و اگر شرط كرده باشند كه خود او