و بعد بفهمد فقير نبوده. چنانچه مالى را كه به او داده از بين نرفته باشد، بايد پس بگيرد و به مستحق بدهد. و اگر نتواند بگيرد، بايد از مال خودش فطره را بدهد، و اگر از بين رفته باشد، در صورتى كه گيرنده فطره مىدانسته آنچه را گرفته فطره است، بايد عوض آن را بدهد و اگر نمىدانسته، دادن عوض بر او واجب نيست و انسان بايد دو باره فطره را بدهد.
مسأله ٢٠٣١ - اگر كسى بگويد فقيرم، نمىشود به او فطره داد، مگر آن كه از گفته او اطمينان پيدا شود، يا انسان بداند كه قبلا فقير بوده است.
مسائل متفرقه زكات فطره مسأله ٢٠٣٢ - انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت - يعنى: براى انجام فرمان خداوند عالم - بدهد و موقعى كه آن را مىدهد، نيت دادن فطره نمايد.
مسأله ٢٠٣٣ - اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست بلكه دادن آن در ماه رمضان هم خلاف احتياط است، بلى اگر پيش از رمضان يا در ماه رمضان به فقير قرض بدهد و بعد از آن كه فطره بر او واجب شد، طلب خود را بابت فطره حساب كند مانعى ندارد.
مسأله ٢٠٣٤ - گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مىدهد، بايد به جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد، و چنانچه مخلوط باشد، اگر خالص آن به يك صاع كه تقريبا سه كيلو است برسد، يا آنچه مخلوط شده بقدرى كم باشد كه قابل اعتنا نباشد اشكال ندارد.
مسأله ٢٠٣٥ - اگر فطره را از چيز معيوب بدهد كافى نيست.
مسأله ٢٠٣٦ - كسى كه فطره چند نفر را مىدهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد و اگر مثلا فطره بعضى را گندم و فطره بعض ديگر را جو بدهد كافيست.