مسأله ١٧٥٣ - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد، و از آن احتمال، ترس براى او پيدا شود چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد، نبايد روزه بگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست.
مسأله ١٧٥٤ - كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد، اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بجا آورد.
مسأله ١٧٥٥ - غير از روزه‌هائى كه گفته شد، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتابهاى مفصل گفته شده است.
مسأله ١٧٥٦ - روزه روز عاشورا و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است.
روزه‌هاى مستحب مسأله ١٧٥٧ - روزه تمام روزهاى سال، غير از روزهاى حرام و مكروه كه گفته شد، مستحب است و براى بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است: ١ - پنجشنبه اول و پنجشنبه آخر، هر ماه و چهار شنبه اولى كه بعد از روز دهم ما است. و اگر كسى اينها را بجا نياورد، مستحب است قضا نمايد و چنانچه اصلا نتواند روزه بگيرد، مستحب است براى هر روز يك مد طعام يا ٦ / ١٢ نخود نقره به فقير بدهد.
٢ - سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.
٣ - تمام ماه رجب و شعبان و بعضى از اين دو ماه اگر چه يك روز باشد.
٤ - روز عيد نوروز، و چهارم تا نهم شوال، روز بيست و پنجم، و بيست