مسأله ١٧٣٦ - اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود و نمىتواند تشنگى را تحمل كند، يا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نيست.
ولى در صورت دوم و بلكه در صورت اول هم بنابر احتياط واجب لازم بايد براى هر روز يك مد گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد. و احتياط مستحب آنست كه بيشتر از مقدارى كه نا چا است آب نياشامد، و چنانچه بعد بتواند روزه بگيرد بايد روزهائى را كه نگرفته قضا نمايد.
مسأله ١٧٣٧ - زنى كه زائيدن او نزديك است و روزه براى حملش يا براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست و در صورت اول بايد براى هر روز بنابر احتياط واجب لازم يك مد طعام به فقير بدهد. ولى اگر روزه براى خودش ضرر دارد رعايت اين احتياط لازم نيست اگر چه بهتر است و روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد.
مسأله ١٧٣٨ - زنى كه بچه شير مىدهد و شير او كم است چه مادر بچه، يا دايه او باشد، يا بى اجرت شير دهد، اگر روزه براى بچه يا براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست. و در صورت اول بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در هر دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد، ولى اگر كسى پيدا شود كه بى اجرت بچه را شير دهد، يا براى شير دادن بچه از پدر يا مادر بچه يا از كس ديگرى كه اجرت او را بدهد اجرت بگيرد، احتياط واجب آنست كه بچه را با و بدهد و روزه بگيرد.
راه ثابت شدن اول ماه مسأله ١٧٣٩ - اول ماه به پنج چيز ثابت مىشود: اول - آن كه خود انسان ماه را ببيند. دوم - آن كه عده‌اى كه از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا مىشود، بگويند ماه را ديده‌ايم، و همچنين است هر چيزى كه بواسطه آن يقين پيدا شود. سوم - آن كه دو مرد عادل بگويند كه