مسأله ١٥٨٤ - اگر روزه‌دار سهوا چيزى بخورد يا بياشامد روزه‌اش باطل نمىشود.
مسأله ١٥٨٥ - احتياط مستحب آنست كه روزه‌دار از استعمال آمپول خود دارى كند، و فرق بين آمپولها نيست. و اگر لازم شد و تزريق كرد روزه او باطل نمىشود.
مسأله ١٥٨٦ - اگر روزه‌دار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمدا فرو ببرد، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٥٨٧ - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند. ولى اگر بداند غذائى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود، چنانچه خلال نكند، روزه‌اش باطل مىشود خواه چيزى از آن فرو رود يا فرو نرود.
مسأله ١٥٨٨ - فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمىكند.
مسأله ١٥٨٩ - فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتياط واجب آنست كه آن را فرو نبرد.
مسأله ١٥٩٠ - اگر روزه‌دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد واجب است به اندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه او باطل مىشود و اگر ماه رمضان باشد، بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد.
مسأله ١٥٩١ - جويدن غذا براى بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند