توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٣٠٩
اجير شدهام كافيست.
مسأله ١٥٤٦ - اجير بايد يا خود را بجاى ميت فرض كند و عبادتهاى او را قضا نمايد و يا عمل خود را عمل ميت فرض كند و يا قصد كند واجب ميت را بجا آورد ولى اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.
مسأله ١٥٤٧ - بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند عمل را بطور صحيح انجام مىدهد.
مسأله ١٥٤٨ - كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميت اجير كرده، اگر بفهمد كه عمل را بجا نياورده يا باطل انجام داده بايد دوباره اجير بگيرد.
مسأله ١٥٤٩ - هر گاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه بايد دوباره اجير بگيرد. ولى اگر اجير بگويد عمل را انجام دادهام كافى است و دوباره اجير گرفتن لازم نيست و اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه، گرفتن اجير لازم نيست.
مسأله ١٥٥٠ - كسى كه عذر دارد و مثلا با تيمم يا نشسته نماز مىخواند نمىشود براى نمازهاى ميت اجير كرد اگر چه نماز ميت هم آنطور قضا شده باشد.
مسأله ١٥٥١ - مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.
مسأله ١٥٥٢ - لازم نيست قضاى نمازهاى ميت به ترتيب خوانده شود مگر در آنچه در اداء آن ترتيب لازم است مثل ظهر و عصر يك روز.
مسأله ١٥٥٣ - اگر با اجير شرط كنند كه عمل را بطور مخصوصى انجام دهد بايد همان طور بجا آورد. و اگر با او شرط نكنند، بايد در آن