توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٣٠٣
بايد نماز آيات را بخواند. و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد و فلان مقدار طول مىكشد و انسان را بگفته آنان اطمينان پيدا كند بايد به حرف آنان عمل نمايد مثلا اگر بگويند آفتاب فلان ساعت باز مىشود بايد نماز را تا آن وقت تأخير نيندازد.
مسأله ١٥١١ - اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد.
مسأله ١٥١٢ - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود، چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد. و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد، بايد اول آن را بخواند. و اگر وقت هر دو تنگ باشد، بايد اول نماز يوميه را بخواند.
مسأله ١٥١٣ - اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد، بايد آن را بشكند و اول نماز آيات، بعد نماز يوميه را بجا آورد.
مسأله ١٥١٤ - اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود و بعد از آن كه نماز را تمام كرد پيش از انجام كارى كه نماز را بهم بزند، بقيه نماز آيات را از همانجا كه رها كرده بخواند.
مسأله ١٥١٥ - نماز آيات بر حائض ونفسا در حال حيض يا نفاس واجب نيست ولى بعد از پاك شدن بنابر احتياط واجب لازم بايد بجا آورد و در گرفتن ماه و خورشيد بنابر احتياط واجب نيت ادا و قضا نكند ولى در غير اين دو نيت ادا كند.
دستور نماز آيات مسأله ١٥١٦ - نماز آيات دو ركعت است و در هر ركعت پنج ركوع