بطورى كه عرفا نگويد، سفر عمل او است نمازشان شكسته است.
مسأله ١٣١٦ - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلا براى زيارت يا حج مسافرت كند، بايد نماز را شكسته بخواند، ولى اگر مثلا شوفر، اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣١٧ - حمله دار - يعنى: كسى كه براى رساندن حاجيها به مكه مسافرت مىكند - چنانچه، شغلش مسافرت باشد، بايد نماز را تمام بخواند.
و اگر شغلش مسافرت نباشد، بايد شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٨ - كسى كه شغل او حمله داريست و حاجيها را از راه دور به مكه مىبرد، چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣١٩ - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است، مثل شوفرى كه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد، بايد در سفرى كه براى شغلش مىرود نماز را تمام بخواند ولى احتياط مستحب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣٢٠ - راننده و دوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند چنانچه اتفاقا سفر هشت فرسخى برود، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٢١ - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند - چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، چه بدون قصد بماند - بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود، نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٢٢ - كسى كه شغلش مسافرت است اگر در غير وطن خود ده