توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٢٣٨
است يا حفظ مالى كه نگهدارى آن واجب مىباشد، بدون شكستن نماز ممكن نباشد، بايد نماز را بشكند ولى شكستن نماز، براى مالى كه اهميت ندارد مكروه است.
مسأله ١١٧٠ - اگر در وسعت وقت مشغول نماز باشد و طلبكار طلب خود را از او مطالبه كند، چنانچه بتواند در بين نماز طلب او را بدهد، بايد در همان حال بپردازد و اگر بدون شكستن نماز دادن طلب او ممكن نيست، بايد نماز را بشكند و طلب او را بدهد، بعد نماز را بخواند.
مسأله ١١٧١ - اگر در بين نماز بفهمد كه مسجد نجس است، چنانچه وقت تنگ باشد، بايد نماز را تمام كند و اگر وقت وسعت دارد و تطهير مسجد نماز را به هم نمىزند بايد در بين نماز تطهير كند، بعد بقيه نماز را بخواند، و اگر نماز را به هم مىزند، در صورتى كه بعد از نماز تطهير مسجد ممكن باشد، شكستن نماز جايز نيست و اگر بعد از نماز تطهير مسجد ممكن نباشد يا تأخير تا بعد از نماز هتك مسجد باشد، بايد نماز را بشكند و مسجد را تطهير نمايد، بعد نماز را بخواند.
مسأله ١١٧٢ - كسى كه بايد نماز را بشكند، اگر نماز را تمام كند معصيت كرده ولى نماز او صحيح است. اگر چه احتياط مستحب آنست كه دوباره بخواند.
مسأله ١١٧٣ - اگر پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود، يادش بيايد كه اذان و اقامه را فراموش كرده چنانچه وقت نماز وسعت دارد مستحب است براى گفتن آنها نماز را بشكند، و اما اگر فقط اذان را فراموش كرده جائز نيست نماز را بشكند.
شكيات شكيات نماز ٢٣ قسم است، هشت قسم آن شكهائى كه نماز را باطل