توضيح المسائل - صافی گلپايگانى، لطف الله - الصفحة ٢٣٥
سلام دادن به او را نداشته جواب دهد، باز هم جواب سلام او بر آن عده واجب است.
مسأله ١١٥٦ - اگر كسى به عدهاى سلام كند و كسى كه بين آنها مشغول نماز است شك كند كه سلام كننده قصد سلام كردن به او را هم داشته يا نه، نبايد جواب دهد و همچنين است اگر بداند قصد او را هم داشته ولى ديگرى جواب سلام را بدهد اما اگر بداند كه قصد او را هم داشته و ديگرى جواب ندهد، بايد جواب او را بگويد.
مسأله ١١٥٧ - سلام كردن مستحب است و خيلى سفارش شده است كه سواره به پياده و ايستاده به نشسته و كوچكتر به بزرگتر سلام كند.
مسأله ١١٥٨ - اگر دو نفر با هم به يكديگر سلام كنند، بر هر يك واجب است جواب سلام ديگرى را بدهد.
مسأله ١١٥٩ - در غير نماز، مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويد مثلا اگر كسى گفت: سلام عليكم در جواب بگويد، سلام عليكم ورحمة الله هفتم - از مبطلات نماز خنده با صدا و عمدى است و چنانچه سهوا هم با صدا بخندد بطورى كه صورت نماز از بين رود. نماز باطل است. ولى لبخند نماز را باطل نمىكند.
مسأله ١١٦٠ - اگر براى جلوگيرى از صداى خنده حالش تغيير كند به حدى كه از صورت نماز گزار خارج شود نمازش باطل است.
هشتم - از مبطلات نماز آنست كه براى كار دنيا عمدا با صدا گريه كند. و احتياط واجب آنست كه براى كار دنيا بى صدا هم گريه نكند، ولى اگر از ترس خدا يا براى آخرت گريه كند، آهسته باشد يا بلند، اشكال ندارد، بلكه از بهترين اعمال است.