فراموشى ترك كند نمازش صحيح است.
مسأله ٩٦٨ - واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است.
مسأله ٩٦٩ - اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اين كه بايستد به حال خميدگى به ركوع برگردد، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده، نماز او باطل است.
مسأله ٩٧٠ - موقعى كه ايستاده است، بايد بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود و به جائى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد، يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد اشكال ندارد.
مسأله ٩٧١ - اگر موقعى كه ايستاده، از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به طرفى خم شود يا به جائى تكيه كند، اشكال ندارد ولى در قيام موقع گفتن تكبيرة الاحرام و قيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد، بنابر احتياط واجب، بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند.
مسأله ٩٧٢ - احتياط واجب آنست كه در موقع ايستادن، هر دو پا روى زمين باشد، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد و اگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد.
مسأله ٩٧٣ - كسى كه مىتواند درست بايستد، اگر پاها را خيلى باز بگذارد به حدى كه او ايستاده نگويند نمازش باطل است.
مسأله ٩٧٤ - موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزيست حتى موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز، بايد بدنش آرام باشد. و در موقعى كه مىخواهد كمى جلو يا عقب رود، يا كمى بدن را به طرف را ست يا چپ حركت دهد، بايد چيزى نگويد ولى بحول الله وقوته اقوم واقعد را بايد در حال برخاستن بگويد.