و ركن نماز پنج چيز است: اول نيت دوم تكبيرة الاحرام سوم قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام و قيام متصل به ركوع، يعنى: ايستادن پيش از ركوع چهارم ركوع پنجم دو سجده از يك ركعت.
نيت مسأله ٩٥٢ - انسان بايد نماز را به نيت قربت، يعنى، براى انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد و لازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا مثلا به زبان بگويد كه چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربة إلى الله بلكه در نماز احتياط، احتياط واجب لازم نگفتن به زبان است.
مسأله ٩٥٣ - اگر در نماز ظهر يا نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مىخوانم و معين نكند ظهر است يا عصر، نماز او باطل است و نيز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر او واجب است، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند، بايد نمازى را كه مىخواند، در نيت معين كند.
مسأله ٩٥٤ - انسان بايد از اول تا آخر نماز به نيت خود باقى باشد، پس اگر در بين نماز بطورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مىكنى، نداند چه بگويد نمازش باطل است.
مسأله ٩٥٥ - انسان بايد فقط براى انجام امر خداوند عالم نماز بخواند، پس كسى كه ريا كند يعنى، براى نشان دادن به مردم نماز بخواند، نمازش باطل است خواه فقط براى مردم باشد، يا خدا و مردم هر دو را در نظر بگيرد.
مسأله ٩٥٦ - اگر قسمتى از نماز را هم براى غير خدا بجا آورد، نماز باطل است، چه آن قسمت، واجب باشد مثل حمد و سوره، چه مستحب باشد مانند قنوت، و لكن در مستحب احتياط واجب لازم آن است كه نماز را تمام