دمل باشد چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى بيشتر مردم سخت است، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده مىتواند با آن خون نماز بخواند. و هم چنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوائى كه روى زخم گذاشته‌اند و نجس شده، در بدن يا لباس او باشد.
مسأله ٨٥٨ - اگر خون بريدگى يا زخمى كه به زودى خوب مىشود و شستن آن آسان است، و از درهم زيادتر است در بدن يا لباس نماز گزار باشد، نماز او باطل است.
مسأله ٨٥٩ - اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جايز نيست با آن نماز بخواند. ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود، به رطوبت آن نجس شود، نماز خواندن با آن مانعى ندارد.
مسأله ٨٦٠ - اگر از زخمى كه توى دهان و بينى و مانند اينها است، خونى به بدن يا لباس برسد در صورتى كه زيادتر از متعارف تجاوز به اطراف نكرده باشد نماز با آن صحيح است اگر چه احتياط مستحب آنست كه با آن نماز نخواند و هم چنين است خون بواسير در صورتى كه دانه هايش بيرون نباشد، و اما با خون بواسيرى كه دانه‌هاى آ ن بيرون است مىشود نماز خواند و لازم نيست مراعات اين احتياط مستحب.
مسأله ٨٦١ - كسى كه بدنش زخم است، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند از زخم است يا خون ديگر جايز است با آن نماز بخواند اگر چه احتياط مستحب آنست كه با آن نماز نخواند.
مسأله ٨٦٢ - اگر چند زخم در بدن باشد و طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود، تا وقتى همه خوب نشده‌اند، نماز خواندن با خون