مسأله ٧٩٩ - اگر انسان عمدا يا از روى ندانستن مسأله در نماز عورتش را نپوشاند باطل است.
مسأله ٨٠٠ - اگر در بين نماز بفهمد كه عورتش پيدا است، بايد آن را بپوشاند و احتياط واجب آنست كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز عورت او پيدا بوده نمازش صحيح است.
مسأله ٨٠١ - اگر در حال ايستاده لباسش عورت او را مىپوشاند ولى ممكن است در حال ديگر، مثلا در حال ركوع و سجود نپوشاند، چنانچه موقعى كه عورت او پيدا مىشود، بوسيله‌اى كه پوشاندن به آن در حال اختيار جايز است آن را بپوشاند نماز او صحيح است ولى احتياط مستحب آنست كه با آن لباس نماز نخواند.
مسأله ٨٠٢ - انسان مىتواند در نماز خود را با علف و برگ درخت بپوشاند، ولى احتياط مستحب آن است كه موقعى خود را با اينها بپوشاند كه چيز ديگرى نداشته باشد.
مسأله ٨٠٣ - انسان در حال نماز اگر ناچار باشد كه خود را با گل بپوشاند و نماز بخواند احتياط واجب لازم آنست كه يك مرتبه ديگر مثل برهنه نماز بخواند يعنى با ايماء و اشاره.
مسأله ٨٠٤ - اگر چيزى ندارد كه در نماز خود را با آن بپوشاند، چنانچه احتمال دهد كه پيدا مىكند، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تأخير بيندازد و اگر چيزى پيدا نكرد، در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز بخواند.
مسأله ٨٠٥ - كسى كه مىخواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف نداشته باشد و يا گودالى هم كه در آن بايستد پيدا نكند و احتمال ندهد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن بپوشاند، در صورتى كه احتمال بدهد كه ناظر محترم او را مىبيند، نشسته