تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - تفسير طوفان شروع مىشود
و از سوى ديگر اشاره به اين مىكند كه محصول ساليان بسيار دراز تلاش پيگير نوح ع در راه تبليغ آئين خويش چيزى جز گروهى اندك از مؤمنان نبود كه طبق بعضى از اين روايات در اين مدت طولانى تنها هشتاد نفر به او ايمان آوردند و حتى بعضى، عدد آنها را از اين هم كمتر نوشتهاند. و اين خود مىرساند كه اين پيامبر بزرگ تا چه حد استقامت و پايمردى داشت كه براى هدايت هر يك از آنها بسوى خدا به طور متوسط ده سال زحمت كشيد! زحمتى كه مردم عادى حتى براى هدايت و نجات فرزندشان تحمل نمىكنند.
نوح به سرعت بستگان و ياران با ايمان خود را جمع كرد و چون لحظه طوفان و فرارسيدن مجازاتهاى كوبنده الهى نزديك مىشد" به آنها دستور داد كه بنام خدا بر كشتى سوار شويد، به هنگام حركت و توقف كشتى نام خدا را بر زبان جارى سازيد و بياد او باشيد" (بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها) [١] چرا مىگويد: در همه حال به ياد او باشيد و از ياد و نام او مدد بگيريد؟
" براى اينكه پروردگار من آمرزنده و مهربان است" (إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ) به مقتضاى رحمتش اين وسيله نجات را در اختيار شما بندگان با ايمان قرار داده و به مقتضاى آمرزشش از لغزشهاى شما مىگذرد.
سرانجام لحظه نهايى فرا رسيد و فرمان مجازات اين قوم سركش صادر شد، ابرهاى تيره و تار همچون پارههاى شب ظلمانى سراسر آسمان را فرا گرفت، و آن چنان رويهم متراكم گرديد كه نظيرش هيچگاه ديده نشده بود، صداى غرش رعد و پرتو خيره كننده برق پى در پى در فضاى آسمان پخش مىشد و خبر از حادثه بسيار
[١]" مجرا" و" مرسا" هر دو اسم زمان است به معنى" موقع حركت" و" موقع توقف"