تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - ٢- مقياس سنجش فضيلت

آگاه نمى‌كند مگر رسولانى كه مورد رضايت او هستند).

بنا بر اين هيچگونه تضادى ميان آيات مورد بحث كه نفى علم غيب از پيامبران مى‌كند و آيات يا رواياتى كه آگاهى بعضى از غيوب را به پيامبران يا امامان ع نسبت مى‌دهد وجود ندارد.

آگاهى از اسرار غيب بالذات مخصوص خدا است و ديگران هر چه دارند بالعرض و از طريق تعليم الهى مى‌باشد و به همين دليل محدود به حدودى است كه او اراده مى‌كند [١]

٢- مقياس سنجش فضيلت‌

بار ديگر در اين آيات به واقعيت بر خورد مى‌كنيم كه صاحبان زر و زور و دنياپرستان مادى كه همه چيز را از دريچه افكار خود به همان رنگ مادى مى‌بينند تمام احترام و شخصيت را در داشتن ثروت و مقام و موقعيتهايى هموزن اين دو مى‌پندارند، بنا بر اين تعجب نيست كه مؤمنان راستينى كه دستشان از مال و ثروت تهى بود در قاموس آنها به عنوان" اراذل" معرفى گردند و با چشم حقارت و پستى به آنها بنگرند.

اين منحصر به قوم نوح نبود كه مؤمنان مستضعف مخصوصا جوانان انقلابى را كه اطرافش را گرفته بودند تهى مغز و كوتاه فكر و بى‌سر و پا مى‌دانستند، تاريخ نشان مى‌دهد كه اين منطق در برابر پيامبران ديگر مخصوصا در مورد پيامبر اسلام ص و مؤمنان نخستين وجود داشته است.

هم اكنون نظير اين منطق را در عصر و زمان خود مى‌بينيم كه مستكبران فرعون صفت، با اتكاى به قدرت شيطانى خود مؤمنان راستين را متهم به تمام‌

[١] براى توضيح بيشتر به جلد پنجم تفسير نمونه صفحه ٢٤٥ و جلد ٧ صفحه ٤٦ مراجعه فرمائيد.