تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢ - تفسير سرانجام قوم ثمود

تفسير: سرانجام قوم ثمود

در اين آيات چگونگى نزول عذاب را بر اين قوم سركش (قوم ثمود) بعد از پايان مدت سه روز تشريح مى‌كند:" هنگامى كه فرمان ما دائر به مجازات اين گروه فرا رسيد صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند در پرتو رحمت خويش رهايى بخشيديم (فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا).

نه تنها از عذاب جسمانى و مادى كه" از رسوايى و خوارى و بى آبرويى كه آن روز دامن اين قوم سركش را گرفت نيز نجاتشان داديم" (وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ) [١]" چرا كه پروردگارت قوى و قادر بر همه چيز و مسلط به هر كار است" هيچ چيز براى او محال نيست، و هيچ قدرتى توانايى مقابله با اراده او را ندارد (إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ)، و به همين دليل نجات گروهى با ايمان از ميان انبوه جمعيتى كه غرق عذاب الهى مى‌شوند، هيچگونه زحمت و اشكالى براى او توليد نخواهد كرد، اين رحمت الهى است كه ايجاب مى‌كند، بى‌گناهان به آتش گنهكاران نسوزند، و مؤمنان به خاطر افراد بى‌ايمان گرفتار نشوند.

" ولى ظالمان را صيحه آسمانى فرو گرفت، و آن چنان اين صيحه سخت و سنگين و وحشتناك بود كه بر اثر آن همگى آنان در خانه‌هاى خود به زمين‌

[١] خزى در لغت به معنى شكستى است كه به انسان وارد مى‌شود خواه بوسيله خودش باشد يا ديگرى و هر گونه رسوايى و ذلت فوق العاده‌اى را شامل مى‌شود.