تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - پايان يك ماجرا

آزموديم كه پيروان مكتبهاى غير اسلامى در برابر طاغوت، شكست خوردند جز آن گروهى كه به مكتب اسلام و اهل بيت و برنامه‌هاى انقلابى آنها پناه بردند.

[سوره هود (١١): آيه ٤٤]

وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (٤٤)

ترجمه:

٤٤- و گفته شد اى زمين آبت را فرو بر، و اى آسمان خوددارى كن، و آب فرو نشست و كار پايان يافت، و (كشتى) بر (دامنه كوه) جودى پهلو گرفت و (در اين هنگام) گفته شد: دور باد قوم ستمگر!

تفسير:

پايان يك ماجرا.

همانگونه كه در آيات گذشته بطور اجمال و سر بسته خوانديم، سرانجام امواج خروشان آب همه جا را فرا گرفت، آب بالا و بالاتر آمد، گنهكاران بى‌خبر به گمان اينكه يك طوفان عادى است به نقاط مرتفع و برآمدگيها و كوه‌هاى زمين پناه بردند، اما آب از آن هم گذشت و همه جا در زير آب پنهان شد، اجسام بى‌جان طغيانگران، و باقيمانده خانه‌ها و وسائل زندگانيشان در لابلاى كفها روى آب به چشم مى‌خورد! نوح زمام كشتى را به دست خدا سپرده، امواج كشتى را به هر سو مى‌برد در روايات آمده است كه شش ماه تمام (از آغاز ماه رجب تا پايان ماه ذى الحجة و به روايتى از دهم ماه رجب تا روز عاشورا) اين كشتى سرگردان بود [١] و نقاط

[١] تفسير قرطبى جلد ٥ صفحه ٣٢٦٩- ابو الفتوح رازى جلد ٦ صفحه ٢٧٨- مجمع البيان جلد ٥ صفحه ١٦٤ و طبرى جلد ١٢ صفحه ٢٩.