آن را نمىدانم هر كه طالب باشد خودش به تحقيق وجه آن بپردازد.
و نظير آنست آنچه شيخ عبد الجليل در " النقض " (صفحه ٢٨٠) گفته:
زو اين خبر پندارى بنظام الملك بو على الحسن بن على بن اسحاق نرسيده بود، كه سر همه سنيان بود، تا به شفاعت دختر خود را به پسر سيد مرتضى قمى مىداد.
و نيز تصريحى به اين مطلب در همين كتاب بار ديگر نقلا عن كتاب " النقض " شيخ عبد الجليل عن قريب ذكر خواهد شد ان شاء الله.
رافعى در " التدوين " في ذكر اخبار قزوين (صفحه ١٤٠ نسخه اسكندريه) گفته:
محمد بن على بن المطهر المرتضى الحسينى، السيد أبو الفضل النقيب سمع صحيح مسلم بن الحجاج من محمد بن الفضل الفراوى وسمع منه غريب ابى سليمان الخطابى بروايته، عن ابى الحسن عبد - الغافرين اسماعيل عنه.
ورد قزوين سنه تسع وخمسين وخمسائة فسمع منه وسمع ابا الفضل الكرخي وابا سليمان الزبيري وتوفى بساوة سنه ست وستين وخمسمائة.
ابن اسفنديار در تاريخ طبرستان (قسم صفحه ٩٠ - ٩١) ضمن بياناتى كه تحت عنوان " آمدن سليمان شاه بهمانى اصفهبد " ايراد كرده است گفته:
و پيش از اين ياد رفت در اول مجلد كتاب كه شاه غازى چون سلطان سليمان به دو پيوست در حق او چه كرد، و به همدان چگونه برد، و به سلطنت نشاند، و محمود گندم كوب سلطان به مازندران آمد اين جمله گفته ايم (قسم اول صفحه ١٣٣).
سلطان سليمان رى و حدود آن اصفهبد را داده بود، اصفهبد رى با تصرف گرفت، و خواجه حسن نجم الدين را به عميدى ولايت رى بفرستاد، و دهخداى نجم الدين محمد را كه پدر سعد الدين على بود

(٣٤٦)