چون بعضى از معاصران او از غلاة سنيان شهر رى و ناصبيان وادى ضلالت وغى مجموعه در رد مذهب شيعه تأليف نمود، علماى شيعه كه در رى و آن نواحى بودند، به اتفاق قرار دادند كه شيخ عبد الجليل اولى و احق به آنكه متصدى دفع و نقض آن شود.
مستنبط و مستخرج از اين عبارت صاحب كتاب " نقض " است كه گفته (صفحه ٣):
و پيش از وصول اين كتاب بما مگر زمره از خواص علماء شيعه كه آن كتاب را مطالعه كرده بودند، در حضرت مقدس مرتضى شرف الدين ملك النقباء سلطان العترة الطاهرة أبو الفضل محمد بن على المرتضى ضاعف الله جلاله گفته بودند، و بر لفظ گهربار سيد السادات رفته كه عبد الجليل قزوينى مىبايد كه در جواب اين كتاب بر وجه حق شروعى كند، چنان كه كسى انكار نتواند كرد.
پس گويا تسامحى در بيان كلام به كار رفته، و يا اشتباهى روى داده است، فتفطن.
٤ - اينكه فرموده است:
و چون وجود آن نسخه به غايت نادر است سخنى بسيار درست و كلامى به تمام معنى عين حقيقت و مطابق واقع است، مؤيد اين مدعا و مصدق اين بيان آنكه نگارنده با نهايت فحصى كه در اين باب كرده است به غير از پنج نفر از علماى اعلام مطلع نشده است، كه از اين كتاب نقلى كرده و نامى برده باشند، (البته اين پنچ نفر به استثناى علماى تراجم احوال است مانند، قاضى شوشترى و افندى، و صاحب " كشف الحجب والاستار " و صاحب " روضات " و امثال ايشان كه وظيفه ايشان ذكر نام مؤلف و آثار او در كتب خودشان است) و اين خود دليلى واضح بر مدعاى مذكور است، و اينك بنام آن پنج نفر ذيلا تصريح مىكنيم تا قضيه واضح شود.
١ - محقق اردبيلي اعلى الله درجته در كتاب " حديقة الشيعة " ضمن بحث از حديث غدير تحت عنوان آيه " يا ايها الرسول بلغ ما

(٢٧٩)