گفتار معصومين( ع)
(١)
جلد اوّل
٧ ص
(٢)
مقدّمه
٧ ص
(٣)
1 تقوا (1)
٩ ص
(٤)
الف) زاد و توشه
٩ ص
(٥)
ب) لباس
١٠ ص
(٦)
ج) كليد بهشت
١١ ص
(٧)
2 تقوا (2)
١٣ ص
(٨)
چند نكته
١٥ ص
(٩)
1 تقوا كليد كرامت
١٥ ص
(١٠)
2 تقوا معيار پذيرش اعمال
١٦ ص
(١١)
آثار تقوا
١٧ ص
(١٢)
ويژگيهاى اهل تقوا
١٨ ص
(١٣)
3 مشكلگشايى
٢١ ص
(١٤)
4 ارزش و ضدّ ارزش
٢٣ ص
(١٥)
5 فقر و غنا
٢٥ ص
(١٦)
فقر از نظر اسلام
٢٦ ص
(١٧)
ريشههاى فقر معنوى
٢٧ ص
(١٨)
6 بدترين امّت
٢٩ ص
(١٩)
7 دو نشانه از آخر الزمان
٣١ ص
(٢٠)
8 دروغ و خيانت
٣٣ ص
(٢١)
9 زهد و آثار آن
٣٧ ص
(٢٢)
آثار زهد
٣٨ ص
(٢٣)
10 راه نفوذ در ديگران
٤١ ص
(٢٤)
راه نفوذ در ديگران
٤٢ ص
(٢٥)
11 زبان (غيبت)
٤٥ ص
(٢٦)
علاج غيبت و توبه آن
٥٢ ص
(٢٧)
موارد استثنا
٥٣ ص
(٢٨)
12 مقام حضرت زهرا عليها السلام
٥٥ ص
(٢٩)
13 رضايت خدا يا خلق
٥٧ ص
(٣٠)
14 نقد و نسيه وايمان به غيب
٦١ ص
(٣١)
15 استفاده از موقعيّت «وحدت»
٦٥ ص
(٣٢)
1 تعريف وحدت
٦٦ ص
(٣٣)
2 انگيزهها و اهداف وحدت
٦٦ ص
(٣٤)
3 اسباب و عوامل وحدت
٦٦ ص
(٣٥)
16 شكر نعمت
٧١ ص
(٣٦)
17 آثار گناه
٧٩ ص
(٣٧)
نتايج گناه در زندگى انسان
٨٠ ص
(٣٨)
18 نظافت و آراستگى
٨٣ ص
(٣٩)
زيبايى و آراستگى ظاهر از ديدگاه قرآن
٨٤ ص
(٤٠)
آراستگى ظاهرى در زندگى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام
٨٨ ص
(٤١)
19 صله رَحِم
٩١ ص
(٤٢)
آثار و بركات صله رحم در زندگى
٩٣ ص
(٤٣)
20 تعادل در كسب دنيا
٩٧ ص
(٤٤)
21 مالك نفس شدن
٩٩ ص
(٤٥)
22 حكمت
١٠١ ص
(٤٦)
23 خوف از خدا و قناعت
١٠٣ ص
(٤٧)
1 خوف از خدا
١٠٣ ص
(٤٨)
2 قناعت
١٠٤ ص
(٤٩)
الف) قناعت باعث عزّت و سربلندى
١٠٦ ص
(٥٠)
ب) قناعت، مالى است تمام نشدنى و بىنيازى واقعى است
١٠٦ ص
(٥١)
ج) قناعت باعث آسايش خاطر و آرامش روان
١٠٦ ص
(٥٢)
آثار سوء عدم قناعت
١٠٨ ص
(٥٣)
الف) طمع عامل ذلت و خوارى
١٠٨ ص
(٥٤)
ب) طمع عامل آلودگى به گناه
١٠٨ ص
(٥٥)
ج) طمع عامل فقر و احتياج
١٠٩ ص
(٥٦)
طمع پسنديده
١٠٩ ص
(٥٧)
آثار مادّى و معنوى قناعت
١٠٥ ص
(٥٨)
24 حيا
١١١ ص
(٥٩)
25 قرآن، پيامبر و انفاق
١١٣ ص
(٦٠)
اوّل تلاوت قرآن
١١٤ ص
(٦١)
آداب تلاوت قرآن
١١٥ ص
(٦٢)
1 پاكيزگى
١١٥ ص
(٦٣)
2 طهارت دهان
١١٥ ص
(٦٤)
3 پناه بردن به خدا
١١٦ ص
(٦٥)
4 تلاوت به صورت ترتيل
١١٦ ص
(٦٦)
3 توسعه روزى و حضور ملائكه در منزل
١١٨ ص
(٦٧)
شاكيان در قيامت
١١٨ ص
(٦٨)
5 «تدبّر و تفكّر» در آيات قرآن
١١٧ ص
(٦٩)
آثار تلاوت قرآن
١١٧ ص
(٧٠)
1 نورانيّت قلب
١١٧ ص
(٧١)
2 ايجاد معنويّت در اهل منزل
١١٧ ص
(٧٢)
دوم نگاه به چهره رسول خدا
١٢٠ ص
(٧٣)
سوم انفاق
١٢٠ ص
(٧٤)
چند نكته در باره انفاق
١٢١ ص
(٧٥)
26 عفو و گذشت
١٢٩ ص
(٧٦)
عفو در قرآن
١٣٠ ص
(٧٧)
انواع عفو
١٣٢ ص
(٧٨)
عفو در روايات
١٣١ ص
(٧٩)
سيره پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام در زمينه عفو
١٣٤ ص
(٨٠)
27 عفّت
١٣٧ ص
(٨١)
پيامدهاى بى عفّتى (شهوت رانى)
١٤٠ ص
(٨٢)
1 فرجام سياه
١٤٠ ص
(٨٣)
2 اندوه فراوان
١٤٠ ص
(٨٤)
3 بردگى روح
١٤١ ص
(٨٥)
28 ياد خدا بودن
١٤٣ ص
(٨٦)
انواع ذكر
١٤٧ ص
(٨٧)
اوقات ذكر خدا
١٤٧ ص
(٨٨)
موانع ذكر خدا
١٤٨ ص
(٨٩)
1 اولاد و اموال
١٤٨ ص
(٩٠)
2 شيطان
١٤٨ ص
(٩١)
3 ناشكرترين عضو
١٤٨ ص
(٩٢)
4 خودفراموشى
١٥٠ ص
(٩٣)
5 عدم قبول اعمال
١٥٠ ص
(٩٤)
29 آزمايش الهى
١٥١ ص
(٩٥)
نتايج دورى از ياد خدا
١٤٩ ص
(٩٦)
1 سختى زندگى
١٤٩ ص
(٩٧)
2 همراهى با شيطان
١٤٩ ص
(٩٨)
3 قساوت قلب
١٤٩ ص
(٩٩)
فلسفه امتحان
١٥٢ ص
(١٠٠)
انواع آزمايش
١٥٣ ص
(١٠١)
30 بهاى بدن انسان
١٥٩ ص
(١٠٢)
31 گوشهگيرى
١٦٣ ص
(١٠٣)
32 همنشينى
١٦٧ ص
(١٠٤)
1 همنشين
١٦٧ ص
(١٠٥)
2 آداب علما عقل انسان را زياد مىكند
١٧٠ ص
(١٠٦)
3 اطاعت حاكم عادل نوعى عزّت است
١٧٠ ص
(١٠٧)
33 مرگ و حيات قلب
١٧١ ص
(١٠٨)
مجالست و همنشينى
١٧٤ ص
(١٠٩)
1 اقسام قلب
١٧٥ ص
(١١٠)
2 طهارت قلب
١٧٥ ص
(١١١)
3 عوامل قساوت قلب
١٧٦ ص
(١١٢)
4 آنچه دل را زنده مىكند
١٧٦ ص
(١١٣)
34 كار و بىكارى
١٧٧ ص
(١١٤)
فرازهايى از كار در زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام
١٨٠ ص
(١١٥)
35 عطاء به اندازه ظرفيّت
١٨٣ ص
(١١٦)
36 دنياى مؤمن و كافر
١٨٥ ص
(١١٧)
فلسفه پيدايش زندان
١٨٥ ص
(١١٨)
دوستى على عليه السلام
١٩٠ ص
(١١٩)
37 حسن عاقبت
١٨٩ ص
(١٢٠)
فرازى از زيارت حضرت معصومه عليها السلام
١٨٩ ص
(١٢١)
امورى كه موجب خوشبختى مىگردد
١٩١ ص
(١٢٢)
افراد بد عاقبت
١٩٣ ص
(١٢٣)
نشانههاى خوشبختى
١٩٢ ص
(١٢٤)
39 نشانه مؤمن
٢٠١ ص
(١٢٥)
38 فضيلت علم و عالم
١٩٧ ص
(١٢٦)
40 ياران امام زمان عليه السلام
٢٠٣ ص
(١٢٧)
منابع
٢٠٥ ص
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص

گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤ - ٤ ارزش و ضدّ ارزش

مرحله سوم: اين درد درون جان انسان هم اثر گذاشته و باور انسان عوض مى‌شود كه كار بد در نظرش افتخار و نشانه شخصيّت و تمدّن و كار خوب در نظرش بى ارزش مى‌شود. اين مراحل سه گانه منحصر به امر به معروف و نهى از منكر نيست، بلكه در تمام گناهان اين مراحل وجود دارد و انسان قدم به قدم به گناه نزديك مى‌شود؛ اوّل بى‌تفاوت شدن است كه براى او گناه يا ثواب فرقى نمى‌كند، دوم كم كم جبهه‌گيرى كرده و دعوت به عصيان ونهى از اطاعت مى‌كند، سوم كار به جايى مى‌رسد كه تشخيص او عوض مى‌شود و گناه را فضيلت مى‌داند، اين مرحله‌اى است كه بازگشت از آن مشكل است، چون پل‌هاى پشت سرش را خراب كرده است. اين همان چيزى است كه در تعبير جالبى از امام على عليه السلام آمده است:

«فَمَن لَم يَعْرِفْ بِقَلْبِهِ مَعْرُوفاً وَلَم يُنكِرْ مُنكَراً، قُلِبَ فَجُعِلَ أعلاهُ أسفَلَهُ، وَاسفَلُهُ أعْلَاهُ‌

؛ آن كس كه حتّى با قلبش به طرفدارى از نيكيها و مبارزه با منكرات برنخيزد، قلبش واژگون و بالاى آن پايين و پايين آن بالا مى‌شود (يعنى حسّ تشخيص نيك و بد را از دست داده و آنها را وارونه تشخيص خواهد داد و ارزشها و ضدّ ارزشها در فكرش جابجا مى‌شود، چون چنين عادت كرده است)». [١]

اين حالت گاهى براى يك فرد و گاهى براى جامعه پيدا مى‌شود. قرآن مى‌فرمايد:

« «أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ»؛ آثار گناه سراسر وجودشان را بپوشاند، آنها اهل آتش هستند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند». [٢]


[١] نهج‌البلاغه، كلمات قصار، ٣٧٥.

[٢] بقره، آيه ٨١.