گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠ - ب) لباس
كه بهترين زاد و توشه پرهيزكارى است». [١]
زاد و توشه چيزى است كه انسان را از مرگ و هلاكت نجات مىدهد. سفرهاى سابق غير از سفرهاى امروزى بود؛ امروز بدون زاد و توشه مىشود سفر كرد چون در راه وسايل مورد نياز هست؛ امّا درگذشته چنين نبود.
حضرت امام على عليه السلام مىفرمايد:
«اهْلُ الدُّنيا كَرَكْبٍ يُسارُ بِهِمْ وَهُم نِيامٌ
؛ اهل دنيا همچون سوارانى هستند كه آنها را مىبرند در حالى كه در خوابند». [٢]
اگرچه خيال مىكنند كه ايستادهاند ولى مسافر دنيا به آخرت هستند، بنابراين زاد و توشه لازم است و بهترين زاد و توشه آنها تقواست.
ب) لباس
قرآن مىفرمايد: «وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ». [٣]
اين تشبيه بسيار رسا و گوياست، زيرا همانطور كه لباس بدن انسان را از سرما و گرما حفظ مىكند، و محافظى است در برابر بسيارى از خطرها، و عيوب جسمانى را پوشانده و زينتى براى انسان است، روح تقوا و پرهيزكارى نيز علاوه بر پوشاندن بشر از زشتى گناهان و حفظ از بسيارى انحرافات فردى و اجتماعى، زينت بسيار بزرگى براى او محسوب مىشود، و بر شخصيّت او مىافزايد.
منظور از لباس تقوا چيست؟ بعضى آن را به معناى «عمل صالح» و بعضى «حيا» و بعضى به معناى «لباس عبادت» گرفتهاند، تمام اين معانى را مىتوان از آيه استفاده كرد. [٤]
در ادامه حديث مورد بحث مىفرمايد: اگر مىخواهيد عزيزترين مردم باشيد، سراغ تقوا برويد. در اينجا فقط عزّت آخرت مراد نيست بلكه عزّت دنيا هم هست،
[١] بقره، آيه ١٩٧.
[٢] نهجالبلاغه، كلمات قصار، ٦٤.
[٣] اعراف، آيه ٢٦.
[٤] تفسير نمونه، ج ٦، ص ١٣٢.