گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨ - آثار زهد
٢. شكر نعمت؛ يعنى زاهد نعمتهاى خدا، مثل چشم، گوش، سلامتى، جوانى، ثروت و غيره را در جايش مصرف مىكند.
٣. ورع؛ يعنى زاهد از هر چه خدا حرام كرده دورى مىكند.
آثار زهد:
در حديثى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره آثار زهد مىفرمايد:
«وَ مَنْ زَهِدَ في الدُّنيا أثْبَتَ اللَّهُ الحِكْمَةَ في قَلْبِهِ وَ أنْطَقَ بِها لِسانَهُ وَبَصَّرَهُ عيوبَ الدُّنْيا داءَها وَ دَواءَها وَ اخْرَجُه مِنَ الدُّنيا سالِماً إلى دارِ القَرارِ». [١]
در اين حديث چهار ويژگى براى زهد در دنيا بيان شده است:
١. نورانيّت قلب، به طورى كه حكمت در قلب ثابت مىشود.
٢. زبان انسان به حكمت گويا مىشود.
٣. انسان عيوب دنيا را ديده و دردها و درمانها را مشاهده مىكند.
٤. از دنيا سالم به سوى آخرت مىرود.
بزرگترين مشكل در شناخت حقايق؛ پوشيده در حجاب بودن آنهاست؛ حق آشكار است ولى مشكل وجود حجابهاست و قسمت عمده اين حجابها در دنياپرستى خلاصه مىشود؛ و حبّ مال، فرزند، مقام، شهوت و ... حبهاى دنيايى هستند كه در انسان وجود دارد. بنابراين اگر حبّ دنيا از قلب بيرون رود، حجابها از بين مىرود و انسان مىتواند حقايق را ببيند.
زهد در دنيا به معناى بىاعتنايى به دنياست كه باعث مىشود اين حجابها برداشته شده و اين آثار چهارگانه در انسان حاصل شود.
درباره حبّ دنيا تشبيهات مختلفى شده است به عنوان مثال گاهى حبّ دنيا را به گرد و غبار تشبيه مىكنند، چون گاهى با وجود اينكه چشم سالم است و راه پيدا است، گرد و غبار اجازه نمىدهد كه انسان راه را ببيند.
[١] بحارالانوار، ج ٧٤، ص ١٦١، ح ١٧٤.