گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٨ - ٣٤ كار و بىكارى
العادهاى داده شده و از سستى و تنبلى نهى شده است، امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«لا تَكسَلوا فى طَلَبِ مَعايِشِكُم، فانّ آباءَنا كانوا يَركُضُونَ فيها و يَطلُبُونَها
؛ در تحصيل روزى تنبلى نكنيد، زيرا پدران ما در اين راه مىدويدند و آن را طلب مىكردند». [١]
و در جايى ديگر مىفرمايد:
«الكادُّ على عِيالِهِ كالمُجَاهِدِ فى سَبيلِ اللَّهِ
؛ كسى كه براى روزى خانواده خود، تلاش مىكند، مانند مجاهد در راه خداست». [٢]
حتّى دستور داده شده است كه مسلمانان صبح هر چه زودتر از خانه خارج شوند و به دنبال تأمين معاش براى زندگى بروند. [٣]
از جمله كسانى كه دعايشان هرگز به استجابت نمىرسد، كسانى هستند كه تنى سالم دارند و گوشه خانه نشسته و تنها براى گشايش روزى دعا مىكنند. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود: اگر از بيتالمال نمىخوردى و با دستت كار مىكردى، البتّه نيكو بندهاى بودى، حضرت فرمود: پس داوود عليه السلام چهل بامداد گريست، آنگاه خداوند به آهن وحى كرد: براى بندهام داود نرم شو. پس خداوند متعال، آهن را در دست داوود نرم گردانيد. از آن پس داوود، روزى يك زره مىبافت و آن را به هزار درهم مىفروخت.
پس (در يك سال) سيصد و شصت زره بافت و آن را به سيصد و شصت هزار درهم فروخت و بدين ترتيب از بيتالمال بىنياز شد. [٤]
امام باقر عليه السلام مىفرمايد:
«انّى لَأُبْغِضُ الرجُلَ أن يَكونَ كَسْلاناً عن أمرِ دُنياهُ، وَ مَن كَسِلَ عَن أمرِ دُنياهُ فهُو عن أَمرِ آخِرَتِهِ أَكسَلُ
؛ من از مردى كه در كار دنيايش تنبل باشد متنفر هستم، كسى كه در كار دنيا سهلانگار و تنبل باشد، در كار آخرتش نيز چنين است». [٥]
[١] من لايحضره الفقيه، ج ٣، ص ١٥٧؛ وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ٣٨.
[٢] وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ٤٣.
[٣] همان مدرك، ص ٥٠.
[٤] تهذيب الاحكام، ج ٦، ص ٣٢٦.
[٥] وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ٣٧.