گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - ٢٦ عفو و گذشت

٢٦: عفو و گذشت‌

قال على عليه السلام: «الْعَفْوُ يُفْسِدُ مِنَ الَّلئيمِ بِقَدْرِ اصْلاحِهِ مِنَ الْكريمِ». [١]

حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «عفو و گذشت افراد لئيم و پست را فاسد مى‌كند، به همان اندازه كه افراد با فضيلت را اصلاح مى‌نمايد».

يكى از بزرگ‌ترين فضايل اخلاقى، عفو و گذشت و ترك انتقام‌جويى به هنگام قدرت است. ادامه حيات اجتماعى مبتنى بر عفو و گذشت است، زيرا اگر همه مردم در گرفتن حقوق خويش سخت گير باشند و از كوچك‌ترين لغزشى چشم پوشى نكنند، زندگى بسيار تلخ خواهد شد و روح صفا و صميميّت به كلّى از ميان جامعه رخت بر خواهد بست.

بسيارى از مردم كنيه‌ها را در سينه‌هاى خود پنهان مى‌كنند و در انتظار روزى هستند كه بر دشمن خود پيروز شوند و چندين برابر انتقام بگيرند، و از همه بدتر اينكه گاه به اين صفت زشت افتخار هم مى‌كنند.

غارتها، هتك ناموسها، قتل عامها به طور معمول زاييده همين خوى زشت‌

[١] بحارالانوار، ج ٧٧، ص ٤١٩؛ كنزالفوائد، ج ٢، ص ١٨٢؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ٢٠، ص ٢٧٠.