گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨ - ويژگيهاى اهل تقوا
فَأَخَذْنَاهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ»؛ و اگر اهل شهرها و آباديها ايمان مىآوردند و تقوا پيشه مىكردند، بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشوديم، ولى (آنها حق را) تكذيب كردند؛ ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم». [١]
منظور از بركات زمين و آسمان چيست؟ بعضى آن را به نزول باران و روييدن گياهان تفسير كردهاند، و بعضى به اجابت دعا و حلّ مشكلات زندگى، ولى اين احتمال هم وجود دارد كه منظور از بركات آسمانى، بركات معنوى و منظور از بركات زمينى، بركات مادّى بوده باشد. امّا با توجّه به آيات گذشته تفسير اوّل از همه مناسبتر است.
بركات جمع بركت و در اصل به معناى ثبات و استقرار چيزى است- در برابر موجودات بىبركت كه زود فانى، نابود و بى اثر مىشوند- و به هر نعمتى كه پايدار بماند اطلاق مىگردد.
ايمان و تقوا نه تنها سبب نزول بركات الهى مىشود، بلكه باعث مىگردد كه آنچه در اختيار انسان قرار گرفته در مصارف مورد نياز به كار گرفته شود.
ويژگيهاى اهل تقوا:
امام باقر عليه السلام مىفرمايد:
«وَاعْلَمْ يا جابِرُ أنّ أهْلَ التَّقْوى هُمُ الأغْنِياءُ، أغْناهُمُ الْقَلِيلُ مِنَ الدُّنيا، فَمَؤونَتُهُم يَسيرَةٌ، إنْ نَسِيتَ الْخَيْرَ ذَكَّروكَ، وَإنْ عَمِلْتَ بِهِ أعانوكَ، أخَّروا شَهَواتِهِمْ وَلَذّاتِهِمْ خَلْفَهُم، وَقَدَّمُوا طاعَةَ رَبِّهِمْ أمَامَهُمْ
؛ بهراستى بىنيازان واقعى همان پرهيزكارانند.
اندكى مال از دنيا آنان را بى نياز كرده و كم خرج و قانع هستند. اگر خير و خوبى را فراموش كنى، به يادت مىآورند و اگر به آن عمل كنى كمكت مىكنند. لذّتها و شهوتهاى خود را پشت سر انداخته و طاعت پروردگارشان را پيش روى نهادهاند». [٢]
اهل تقوا، راستگو، امانتدار و در زندگى بردبارند، حضرت فرمود:
«لِلمتّقى ثَلاثُ
[١] اعراف، آيه ٩٦.
[٢] تحف العقول، ص ٢٨٧.