زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١ - فاطمه (عليها السلام) در كنار پدر

فداكار و شجاع و ايثارگر كه همواره در كنار «پدر» بود و گرد و غبار رنج و محنت را از قلب پاك پدر مى‌زدود.

اميرمؤمنان على (عليه السلام) در آن هنگام نوزده سال داشت در حالى كه فاطمه (عليها السلام) طبق احاديث معروف بيش از پنج سال از سن مباركش نگذشته بود، قابل توجه اين‌كه هر دو در خانه پيامبر (صلى الله عليه وآله) زندگى مى‌كردند و مونس ساعت‌هاى تنهايى او بودند.

هنوز سه سال به هجرت باقى مانده بود، سه سال مملوّ از حوادث سخت و طوفان‌هاى شديد زندگى، مملوّ از مرارت‌ها و ملالت‌ها، مملوّ از آزارها و اهانت‌ها و تلاش‌هاى مستمر دشمنان براى محو اسلام و مسلمين.

گاه دشمنان سنگدل، خاك يا خاكستر بر سر پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى‌پاشيدند، هنگامى كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) به خانه مى‌آمد، فاطمه (عليها السلام) خاك و خاكستر را از سر و صورت پدر پاك مى‌كرد، در حالى كه اشك در چشمانش حلقه زده بود، پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى‌فرمود: «دخترم! غمگين مباش و اشك مريز كه خداوند حافظ و نگهبان پدر توست». [١]

گاه دشمنان در حِجْر اسماعيل اجتماع داشتند و به بت‌ها سوگند مى‌خوردند كه هر كجا «محمّد» را پيدا كنند، او را به قتل برسانند.

فاطمه (عليها السلام) اين خبر را مى‌شنيد و به اطلاع پدر مى‌رسانيد تا مراقبت بيشترى از خود كند [٢]؛ و اين نشان مى‌دهد كه نه تنها در درون خانه كه در

[١]. سيره ابن هشام، جلد ١، صفحه ٤١٦.

[٢]. مناقب ابن شهر آشوب، جلد ١، صفحه ٧١.