معاريف علماى زنجان به شمار مى رفتند . وى داراى زندگانى اى مرفّه ومجلّل و بسيار تميز و مرتّب و شخصاً فردى روشنفكر ومحترم بود. او در انقلاب مشروطيت ، اگرچه به مشروطه خواهان قول بى طرفي داد ، ولى بعدها همراه روحانيانى همچون : شيخ فضل اللّه نورى وآخوند ملاّ محمد آملى ، به مخالفان مشروطه پيوست و پس از پيروزى مشروطيت ، دستش از دخالت در امور كوتاه شد . برخى مى گويند مرام باطنى او حمايت از حكومت پارلمانىِ عادل بوده است؛ امّا چون پادشاهان قاجار ، بويژه محمدعلى ميرزا، در استخاره به او مراجعه مى كردند ، وى نيز به ظاهر با آنان همدلى نشان مى داد. نام برده در سال ١٣٢٩ق ، در تهران درگذشت.ميرزا ابوطالب دو برادر فاضل به نامهاى ابو عبداللّه موسوى و ابو المكارم موسوى داشت كه صاحب تأليفات متعدد بوده اند و در الذريعة آثارشان ياد شده است .

آثار ميرزا ابوطالب

١ . غاية المرام فى أحكام الصيام؛ ٢ . رسالة در تحليل الأمة؛ ٣ . مقابس الأنوار در اصول؛ ٤ . الذخيرة در علم درايه؛ ٥ . كتاب الحج؛ ٦ . التنقيد (يا ايضاح التنقيد . در احكام تقليد؛ ٧ . ايضاح السبيل در تعادل و تراجيح؛ ٨ . تحفة القاصد؛